" Κατηφορίζοντας από τα Στάγειρα, την πατρίδα του Αριστοτέλη, λίγο μετά το Παλαιοχώρι ταξιδεύεις στον γεμάτο στροφές δρόμο έχοντας στα δεξιά σου το πανέμορφο βουνό, τις υπώρειες του Κάκαβου και στα πόδια σου απλώνεται ο κόλπος της Ιερισσού."
Στο Παλαιοχώρι βρίσκεται ο βασικός οδικός κόμβος της ΒΑ Χαλκιδικής, καθιστώντας το περιηγητικό και τουριστικό ορμητήριο
- Χαλκίς (Chalkis) Αποικία της Χαλκίδος Ευβοίας , Κάστρο (Kastro) Θεοφύλακτο Νέπωσι, Παλαιοχώριο (Palaiocori)
Αυγαί Αυγέα ή Αυγαία (Augiea) Θρακική πόλη ή αποικία των Τρώων, Άρν ή εξ Αρνών Αποικία των Αιολών ή των Βοιοτών ή της νήσου Άνδρου
Στο Παλαιοχώρι βρίσκεται ο βασικός οδικός κόμβος της ΒΑ Χαλκιδικής , καθιστώντας το περιηγητικό και τουριστικό ορμητήριο , όπου οδηγεί : προς Παναγία , Πυργαδίκια , Αγ. Νικόλαο και Σιθωνία , προς Ιερισσο , Ουρανούπολη και το το Άγιο Όρος , και τέλος προς την Αρναία , τα Ζερβοχώρια , τον Πολύγυρο και την Θεσσαλονίκη.
3:59:00 μ.μ.
STOχASTIS
Κουπάνα, κόπανος, καζάνι ... πιπιλιά και
για τα μοναδικά μεγάλα υφαντά πχ Βελέντζες, Χαλιά μετά η Ντρίστα ... !!!
Το Σταχτονερο ή Αλισίβα ή Αλουσά και η ιδιότητες του: https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%AF%CE%B2%CE%B1
Η Ελληνική ύπαιθρος και ο τρόπος για να είναι τα πάντα καθαρά 👇
1:17:00 π.μ.
STOχASTIS
Κάπου στον 14ο αιω. Το αρχαίο Καστέλλιον Παλαιοχωρίου στην Θέση Νέπωσι ερημώνει ... λέει ο Αρχαιολόγος της Ανασκαφής κος Παπάγγελος.
Καταστροφή πρέπει να έχει υποστεί πιθανός λόγω της Καταλανικής Εταιρίας κατά την «καταλανική εκδίκηση» 1305-1309, στην μετά Σερβική κυριαρχία απολαμβάνει αυξημένες εξουσίες και ακολουθεί ολοκληρωτική καταστροφή με την κατάκτηση της περιοχής από Βενετούς και τελικά Οθωμανούς στα τέλη του 14ου αιω. αρχές 15ου αιω. !
Οι κάτοικοι σε αυτή την ιδιαίτερη ταραγμένη περίοδο και μετά από την Τελική καταστροφή δυναμικά μετακινούνται βαθύτερα στην ενδοχώρα και δυναμώνουν μικρούς συνοικισμούς στην άλλη άκρη στο Λεκανοπέδιο Παλαιοχωρίου αλλά και στις πέριξ περιοχές του Καστελίου στα διπλανά βουνά και οροπέδια.
Μια ομάδα κατοίκων στον 15ο αιω. πήρε κατεύθυνση Δυτική από την αρχική εγκατάσταση των Παλαιοχωρινών και ίσως εγκαταστάθηκε στον λόφο "Προφήτη Ηλία" και απέναντι αυτού στην τοποθεσία "Βρωμοχώρι". Ταυτόχρονα δυνάμωσε αφού αναπτύχθηκε με Νότια πορεία την τοποθεσία Ραλιγόβα όπου βρίσκεται και σήμερα ως οικισμός. Μια τοποθεσία η οποία ήταν παλιό Μετόχι της Μονής Κωνσταμονίτου και σε αυτή την σχέση οφείλει και το όνομα της. 
Με την ανάπτυξη των Σιδηροκαυσίων επί Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή νέοι πληθυσμοί καταφθάνουν από διάφορα σημεία της σημερινής Ελλάδας αλλά και των Βαλκανίων και εγκαθίστανται στην περιοχή και επανδρώνουν νέα χωριά οπως το Novoselo ή Yenikoi το σημερινό Νεοχώρι ή την Ραλιγόβα ή και δυναμώνουν το ίδιο το Παλαιοχώρι πληθυσμιακά αλλά και την Οθωμανική Ρεβενίκεια που σήμερα την βρίσκουμε ως Μεγάλη Παναγία όπως επίσης σαφώς και όλα τα χωριά στην ευρύτερη περιοχή. (Αναφέρω μόνο όσα υφίστανται και σήμερα).
Το Παλαιοχώρι δεν ανήκει στα Μαδεμόχωρια γιατί είναι περιοχή που βρίσκεται εκείνη την περίοδο στην δικαιοδοσία του Αρχίευνούχου του σουλτάνου πιθανώς σε συνέχεια Βυζαντινής λογικής. https://www.palaiochori.gr/2018/04/blog-post_99.html
Μια Βυζαντινή λογική που μπορεί να σταθεί με βάση την Διαθήκη της Μοναχής Αγάθης στις 20 Σεπτεμβρίου του 1441 ( FAUX TESTAMENT DE LA NONNE AGATHE - Actes de Xeropotamou, Archives de L'Athos III, ed. J. Bompaire.-Paris:1964 ) όπου αναφέρει : «[...]αφιερώτικον έτει 1441 της Αναστασιας Κομνηνής, σίζηγος του δεσπότου μακαρίτου Αστερίου μοναχού και κτίτορος, περί τον Γήσβορον και Παλεοχόρη του Παλεολώγου[...]» «[...]Υπερ ης και διά την λύτρωσιν των πολλών μου αμαρτιών και ένεκεν της μελλούσης αιωνίου ζωής προσήλωσα ως αδιάσπαστα κειμήλια τα εκ του Μουζάλωνος εκείνου μακαρίτου Δημητρίου του ιατροφιλοσόφου εξωγηθέντα μοι τέλεια πράσει δύο χωριά, το Παλαιοχωρίον λεγόμενον και το χωρίον Γησβόρον καλούμενων[...]» https://www.palaiochori.gr/2018/04/20-1441.html
Τότε στις αρχές του 15ου αιω υπάρχει σαφής αναφορά στις Οθωμανικές καταγραφές στο Παλαιοχώριον και στα μέσα του 16ου αιω. βρίσκουμε ότι "mezraa" δηλαδή καλλιεργήσιμη έκταση του Παλαιοχωρίου εξελίσσεται σε οικισμός ως Ραλιγόβα (σήμερα Αρναία) καθώς επίσης ότι την ίδια εποχή αναπτύσσεται και το χωριό Yenikoi ή Novoselo (σήμερα Νεοχώρι) σε αντιδιαστολή με το διπλανό προ υπάρχον Παλαιοχώρι. Αυτό λέει ο μελετητής κος Κολοβός στην διδακτορική διατριβή του. Μετά τον 10ο αιώνα το μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργούμενης γης πέρασε στα χέρια των Αγιορειτών ("Μετόχια"¨). Από τους συνοικισμούς δε των κολίγων των μονών προήλθαν πολλά νέα χωριά, που αναπτύχθηκαν πλάι στα υπάρχοντα. 
8:40:00 μ.μ.
STOχASTIS
2:31:00 μ.μ.
STOχASTIS
Περιοχή "Χοντρή Ράχη" Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής.
Εμφανείς δραστηριότητα παραγωγής Ασβεστόπετρας, με περισσότερα από 30 Καμίνια στην περιοχή.
Ας δούμε το υπέροχο video που μας ετοίμασε ο συγχωριανός μας Σφουγγάρος Γεώργιος
2:43:00 π.μ.
STOχASTIS
2:40:00 π.μ.
STOχASTIS
11:01:00 μ.μ.
STOχASTIS
https://artsandculture.google.com/asset/hellenic-peninsula-greece-albania-bosnia-and-bulgaria/TwFnHP5RS-SU6g?ms=%7B%22x%22%3A0.45138997484576476%2C%22y%22%3A0.24240012176098502%2C%22z%22%3A10.434528770591116%2C%22size%22%3A%7B%22width%22%3A0.1608555220100816%2C%22height%22%3A0.22726315867762326%7D%7
9:54:00 μ.μ.
STOχASTIS
Βρέθηκε το 1844 στα ερείπια της αρχαίας Ολύνθου στη Χαλκιδική. Εστάλη από τον Αυστριακό πρόξενο της Θεσσαλονίκης στη Βιέννη και βρίσκεται εκεί, στο Μουσείο Τέχνης (Kunsthistorische Museum).
Έκδ. M. N. Tod, Greek Historical Inscriptions, ΙΙ, Oxford 1948, 111. Μ. B. Chatzopoulos, Macedonian Institutions under the Kings, II, Mελετήματα 22, Athens 1996, 1. P. J. Rhodes & R. Osborne, Greek Historical Inscriptions. 404-323 BC., Oxford 2003, 91.
390-380 π.Χ.
8:09:00 μ.μ.
STOχASTIS
Κάστρο
"Καστέλλι" Παλαιοχωρίου
7:54:00 μ.μ.
STOχASTIS
Η ΠΥΡΠΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΙΟΥ
Περι τό μεσονύκτιον τής 14ης Αυγούστου (1948) πολυμελής συμμορία έπέδραμε κατά του Παλαιοχωρίου ανατολικώς Άρναίας. Παρά τήν προβληθΕΐσαν άντίστασιν ύπό τών άνδρών τοϋ σταθμού Χωροφυλακής και τής ΜΑΥ, οι συμμορίται είσ•ήλθον είς τόν χωρίον και προέβησαν εις τήν λεηλασίαν ΟΙΚΙών και καταστημάτων, καταστροφάς και έμπρησμούς, παραδώσαντες εις Τό πύρ άνω Τών όγδοήκοντα οΙκιών. Κατά τάς διεξαχθείσας συμπλοκάς έφονεύθησαν 2 χωροφύλακες και 4 άνδρες MAY, Ετραυματίσθησαν 10 άνδρες ΜΑY και 2 γυναίκες και απήχθησαν 10 χωρικοί. Κατά τήν άποχώρησίν των οι συμμορϊται έγκατέλειψαν 6 νεκρούς.
-> Η πρώτη σοβαρή διείσδυση στον Άθω έγινε στις 23 Απριλίου 1947,
από 42 μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ με επικεφαλής τον Κώστα Παπαγεωργίου (Παπαγιώργη). Απομόνωσαν τους χωροφύλακες του σταθμού της Δάφνης και κατέλαβαν το τελωνείο και το ταχυδρομείο. Το μεσημέρι της επόμενης μέρας, αφού συγκέντρωσαν τρόφιμα, είδη ένδυσης και υγειονομικό υλικό επιτάξανε το πετρελαιοκίνητο «Άγιος Νικόλαος» και προσπάθησαν να περάσουν στην Αρκούδα της Χαλκιδικής. Καταδιώχθηκαν όμως από χωροφύλακες και υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν μέρος των εφοδίων που είχαν συγκεντρώσει. Σύμφωνα με τη Χωροφυλακή οι απώλειες του ΔΣΕ ήταν δύο νεκροί και δύο τραυματίες. Αντίθετα μαχητές της ομάδας Παπαγεωργίου σε μεταγενέστερες αφηγήσεις τους βεβαίωναν ότι δεν είχαν απώλειες.
Στις 22 Απριλίου 1948 τμήματα του ΔΣΕ εμφανίστηκαν στο «σέρβικο» μοναστήρι του Χιλανδαρίου και στη 5 Αυγούστου στη μονή Εσφιγμένου.
-> Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΚΑΡΥΩΝ 16/10/1948
Η σημαντικότερη όμως μάχη ήταν αυτή που διεξάχθηκε την αυγή της 16/10/1948 από 100 περίπου ένοπλους αντάρτες που ήταν τμήμα της VI Μεραρχίας του ΔΣΕ.
(!!!) Ημερόδρομος 2017 : Επιχειρήσεις μόνο για εξεύρεση τροφίμων
"Τον Οκτώβριο του 1948, παραμονή της γιορτής του Αγίου Διονυσίου, έγινε η μεγαλύτερη μάχη στο Άγιον Όρος στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου. Τετρακόσιοι άνδρες και γυναίκες του ΔΣΕ περικύκλωσαν τις Καρυές. Κύριοι στόχοι τους ήταν το διοικητήριο μέσα στο οποίο βρισκόταν ο πολιτικός διοικητής Π.Παναγιωτάκος και το κτίριο της υποδιεύθυνσης Χωροφυλακής. Στόχος τους ήταν η συγκέντρωση τροφίμων και η μεταφορά τους στον Κάκαβο όπου βρισκόταν η κύρια δύναμη της 6ης Μεραρχίας του ΔΣΕ. Σύμφωνα με τη Χωροφυλακή στις συγκρούσεις τραυματίστηκε ένας χωροφύλακας , ενώ από τους μαχητές του ΔΣΕ σκοτώθηκαν δύο και τραυματίστηκαν πέντε, ανάμεσά τους και ο Κώστας Παπαγεωργίου.
Οι μαχητές και οι μαχήτριες του ΔΣΕ έμειναν στις Καρυές 36 ώρες. Τροφές πήραν από τις μονές Βατοπεδίου και Ιβήρων, καθώς και από κελιά της περιοχής. Ακόμη έκαναν αναγκαστική στρατολόγηση πολλών λαικών εργατών.
Κατά την υποχώρησή τους από την χερσόνησο του Άθω δέχθηκαν επίθεση από αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας και από πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, με αποτέλεσμα να υποστούν μεγάλες απώλειες και να χάσουν σημαντικές ποσότητες από τα τρόφιμα που μετέφεραν. Επίσης πολλά τρόφιμα βρέθηκαν σε κρύπτες όπου τα είχαν φυλάξει οι αντάρτες. Στην «Καθημερινή» της 20ης Οκτωβρίου 1948 δημοσιεύτηκε η παρακάτω είδηση, γραμμένη στη γλώσσα της εποχής: «Κατά την εξερεύνησιν της περιοχής νοτίως του ακρωτηρίου Αράπης του Άθω ανευρέθησαν 2000 οκάδες ελαίου και 400 οκάδες σάπωνος κεκρυμμέναι υπό των συμμοριτών εις την άμμον. Τα ανευρεθέντα είδη θα διανεμηθούν εις τον πληθυσμόν».
Οκτώ ημέρες μετά στις 28 Οκτωβρίου μια άλλη είδηση που δημοσιεύεται στην ίδια εφημερίδα αναφέρεται στις απώλειες του ΔΣΕ: «Κατά τηλεγράφημα εκ Πολυγύρου Χαλκιδικής εις Άγιον Νικόλαον ανευρέθη υπο των εθνικών δυνάμεων πρόσφατος ομαδικός τάφος συμμοριτών. Καθ’ ομολογίαν του παραδοθέντος Αλεξάνδρου Καραμπάστου του συγκροτήματος Παπαγεωργίου, πρόκειται περί φονευθέντων συμμοριτών του συγκροτήματος τούτου, το οποίον κατά τας τελευταίας συμπλοκάς υπέστη μεγάλη πανωλεθρία άνευ προηγουμένου». "
-> ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
Στις 22/4/1948 30 αντάρτες εισήλθαν στο ΑΟ και λεηλάτησαν την
Ι. Μ. Χιλιανδαρίου.
Στις 5/8/1948 ο καπετάν Παπαγεωργίου με ομάδα από ενόπλους
λεηλάτησε την Ι. Μ. Εσφιγμένου.
Στις 18/10/1948 ο καπετάν Παπαγεωργίου λεηλάτησε την Ι. Μ.
Καρακάλλου.
Στις 8/11/1948 ο καπετάν Παπαγεωργίου λεηλάτησε την Ι. Μ.
Φιλοθέου.
Στις 17/11/1948 ο καπετάν Παπαγεωργίου προσπάθησε να
λεηλατήσει την Ι. Μ. Ζωγράφου (Βουλγάρικο) η επίθεση αυτή αποκρούστηκε από
δύναμη της Χωροφυλακής που φρουρούσε την Μονή (ο λόγος που φρουρείτε ειδικά η
Βουλγάρικη Μονή πιο επιμελώς είναι καταφανής, μια ενδεχόμενη λεηλασία της θα
έδινε αφορμή να εγείρουν αξιώσεις οι Βούλγαροι για διεθνοποίηση του ΑΟ).
Όλο το 1948 η κατάσταση στο ΑΟ ήταν ρευστή.
Στις 3/12/1948 το ΓΕΣ ζήτησε την εκκαθάριση της περιοχής και
προς τούτο ενισχύθηκαν με δυνάμεις Χωροφυλάκων και εφόδια. Μετά την ενίσχυσή
τους οι Χωροφύλακες επιτέθηκαν και αιφνιδίασαν τις αντάρτικες ομάδες, με τον
τρόπο αυτό επιτεύχθηκε η εκκαθάριση του ΑΟ από τις δυνάμεις του ΔΣΕ.
Ταυτόχρονα οχυρώθηκε το στενό του Ξέρξη από δύναμη Στρατού
Χωροφυλακής και ΜΑΔ, ενώ πλοία του στόλου περιπολούσαν στην περιοχή.
Το 1949 έμεινε ισχυρή δύναμη Χωροφυλακής από 160 αξιωματικούς
και οπλίτες και 40 ΜΑΔ, εφεδρικά δε είχαν οργανωθεί μεταβατικά αποσπάσματα που
περιπολούσαν στην περιοχή. Από το καλοκαίρι του 1949 η δύναμη αυτή άρχισε να
μειώνεται.
Στις 10/6/1949 μια δύναμη από 150 ενόπλους του ΔΣΕ με
επικεφαλής τον ο καπετάν Παπαγεωργίου προσπάθησε να εισβάλει στο ΑΟ αλλά
αποκρούστηκε στο στενό του Ξέρξη. Κατά την επίθεση οι αντάρτες κατέλαβαν 2
φυλάκια στο χωριό Νέα Ρόδα που τα αποτελούσαν ΜΑΔ. Οι επιτιθέμενοι μπήκαν στο
χωριό Νέα Ρόδα πήραν τρόφιμα και ζώα, αλλά στις 3 μ.μ. αναγκάστηκαν να
υποχωρήσουν προς Γομάτι υπό τους κανονιοβολισμούς του Φ Τ 12 και του ν/κ
Κάλυμνος. Στη συνέχεια ανέλαβε η αεροπορία.
Με την μάχη αυτή έκλεισε για το ΑΟ το κεφάλαιο εμφύλιος, δεν
υπήρξε άλλη ενόχληση του Άθωνα από τον ΔΣΕ.
Ο πρωταγωνιστής των αντάρτικων επιθέσεων ο καπετάν
Παπαγεωργίου συνελήφθη στις 8/1/1950 στο χωριό Μεγάλη Παναγιά και εκτελέστηκε.
η Αιμοσταγής δράση του Κώστα Παπαγεωργίου και των Συμμοριτών του στην Χαλκιδική στα 1947-1949
10:47:00 π.μ.
STOχASTIS
ΕΥΟΔΙΑ ΦΟΡΤΟΥΝΑΤΑ ΤΩ ΤΕΚΝΩ ΜΝΗΜΗΣ ΧΑΡΙΝ
Ευοδία Φορτουνάτα, η Καλόδρομη Τυχερή, φαίνεται ωστόσο πως η ευχή του ονόματός της τελικά δεν την προστατευσε από την δυστυχία να θάψει το παιδί της... Ένα περιστεράκι - η ψυχούλα του;- στο χέρι του φτερωτού δαίμονα και η δάδα του Υμέναιου σβηστή, αφού δεν έμελλε στο νεκρό παιδάκι να ζήσει την χαρά του γάμου. Έρωτας, Ύπνος, Θάνατος ή Άγγελος; ή μήπως όλα μαζί στα χρονιά αυτά (ύστερος 3ος αι. μ.χ.) που αρχαίες και νέες θρησκείες, μυστηριακές πίστεις και ερμητικές φιλοσοφίες ακόμη συνυπήρχαν, ως σωτήριο αμάλγαμα καταφυγής την ώρα του ύψιστου πόνου...
Παραδίπλα θριαμβεύει ο νεαρός πολεμιστής καβαλάρης! Το δεξί χέρι υψωμένο στο σχήμα ειρηνικού χαιρετισμού, όπως, πολλούς αιώνες πριν, ο Μακεδόνας Φίλιππος Β΄ στα νομίσματα του, αλλά και Λόγου... ο σκύλος του και ο άγριος κάπρος ανακαλούν κυνήγια μακεδονικά και τελετές επιτυχούς ενηληκίωσης, όμως ο μέγας όφις τυλιγμένος στο δένδρο ανοίγει την πύλη στο μυστήριο του Επέκεινα... Αρχαίος βασιλιάς, Μύστης και Ήρωας ο νεαρός καβαλάρης καλπάζει στον δρόμο της 'Σωτηρίας' και ετοιμάζει τον Τύπο των Αγίων της νέας θρησκείας που ανατέλει...
Αυτές και άλλες ιστορίες διαβάζουμε στον Βεροιώτικο "τοίχο της Μνήμης"...
Ελπίζω η Ευοδία Φορτουνάτα, ο νεαρός καβαλάρης και όλοι οι υπόλοιποι να χαίρονται που επανέρχονται στο φως της μνήμης, για νάχει η δουλειά μας το πραγματικό της νόημα...
Πηγή : Αγγελική Κοτταρίδη (fb)
4:43:00 μ.μ.
STOχASTIS
Το αξίωμα του μπαϊρακτάρη (ήτοι του σημαιοφόρου) στα κλέφτικα σώματα ήταν από τα σπουδαιότερα και πιο δύσκολα αξιώματα ώστε να αναλάβει κάποιος.
Ο μπαϊρακτάρης από ελληνική παραφθορά της πέρσικης λέξης bayrak ήταν ο σημαιοφόρος ή φλαμπουριάρης.
Μετά τον οπλαρχηγό ακολουθούσαν ο αγιουτάντες (υπασπιστής) και ο σημαιοφόρος.
Ένα αξίωμα που ήταν πολύ ψηλά στην ιεραρχία των σωμάτων.
Σημαιοφόρος επιλέγονταν ο πιο ανδρείος και γεροδεμένος. Ο πιο παλληκαράς και ο πιο αεικίνητος. Η ευθύνη και το βάρος του μπαϊραχτάρη ήταν μεγάλα.
Ακόμα η αρματωσιά ενός σημαιοφόρου ήταν ελαφρότερη από των υπόλοιπων κλεφτών αφού το να μάχεσαι με το μπαϊράκι ήταν δύσκολο και επικίνδυνο.
Πρέπει να επισημάνουμε πως το ίδιο το μπαϊράκι χρησίμευε ως όπλο τύπου λόγχης. Στην κάτω μεριά του κονταριού υπήρχε μεταλλική λόγχη ενώ στην πάνω μεριά η απόληξη της επίστεψης του Σταυρού ήταν και αυτή λογχοειδής.
Από την στιγμή που βαστούσαν το μπαϊράκι είχαν την ευθύνη της ψυχολογίας σε μια μάχη για όλο το σώμα.
Σε μια μάχη το μπαϊράκι έδινε ψυχολογία στους υπόλοιπους αφού οι σημαίες είχαν πάνω σύμβολα που ενέπνεαν όλο το σώμα.
Όταν ο μπαϊραχτάρης προπορευόταν η ψυχολογία ήταν μέγιστη. Εν αντιθέσι σε περίπτωση που σκοτωνόταν ο σημαιοφόρος επικρατούσε αταξία μεταξύ των πολεμιστών αφού το μπαϊράκι έπρεπε να ξανασηκωθεί από κάποιoν άλλoν αντάξιο προς αναπτέρωση του ηθικού και ανασύνταξης του σώματος.
Κατά την διάρκεια της Εθνεγερσίας του 1821 η Ιστορία έγραψε με χρύσα γράμματα αρκέτα ονόματα σημαιοφόρων.
Ο Νικολής ο Καραχάλιος ήταν ο σημαιοφόρος του Κολοκοτρώνη και πολέμησε στο πλάι του σε όλες τις μάχες και αποστολές του Γέρου. Σε επόμενη ανάρτηση θα αναφερθούμε εκτενώς για τον θρυλικό Νικολή.
Άλλοι σπουδαίοι σημαιοφόροι ήσαν:
Ο Ξενοφών του Ιερού Λόχου, έπεσε στην μάχη του Δραγατσανίου.
Ο Θανάσης Τσότσολας του Νικηταρά.
Ο Χρήστος Σέρβος του Καραϊσκάκη.
Ο Δημήτριος από την Χίο του Παπαφλέσσα με το ηρωικό του τέλος στο Μανιάκι.
Κείμενο: Μωραΐτες εν Χορώ
Φωτογραφία: Μωραϊτης μπαιραχτάρης εν τη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου βαστώντας την εμβληματική σημαία των Πετμεζαίων.
" Κατηφορίζοντας από τα Στάγειρα, την πατρίδα του Αριστοτέλη, λίγο μετά το Παλαιοχώρι ταξιδεύεις στον γεμάτο στροφές δρόμο έχον...
∞Meta
Twitter
