Παρασκευή, 2 Απριλίου 2021

 


«Πρώτα – πρώτα, μαζεύανε ολοχρονίς τα παλιόλαδα που  αλλά και τα λίπη από τα φαγητά. Όταν έκριναν πως είχε συμπληρωθεί η ποσότητα που χρειάζονταν, αγόραζαν από το μπακάλικο σπίρτο (καυστική ποτάσα) και αλάτι χοντρό. 

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2021

 


Η "Ανταρσία" στα Μαντεμοχώρια 

επιστολή στις 3 Ιουνίου 1821 

προς τον Εμμανουήλ Παππά 

(πηγή: Απόστολος Βακαλόπουλος) 

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2021



Κουπάνα, κόπανος, καζάνι ... πιπιλιά και 

για τα μοναδικά μεγάλα υφαντά πχ Βελέντζες, Χαλιά μετά η Ντρίστα ... !!! 

Το Σταχτονερο ή Αλισίβα ή Αλουσά και η ιδιότητες του: https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%AF%CE%B2%CE%B1

Η Ελληνική ύπαιθρος και ο τρόπος για να είναι τα πάντα καθαρά 👇





Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2021


Όρους Άθω Γής και Θαλάσσης περίμετρων Χαρτών Μεταμορφώσεις , Εθνική Χαρτοθήκη 2002

✅ Κάπου στον 14ο αιω. Το αρχαίο Καστέλλιον Παλαιοχωρίου στην Θέση Νέπωσι ερημώνει ... λέει ο Αρχαιολόγος της Ανασκαφής κος Παπάγγελος.
1️⃣Οι κάτοικοι μετά από την καταστροφή, πιθανός λόγω της Καταλανικής Εταιρίας κατά την «καταλανική εκδίκηση» 1305-1309, δυναμικά μετακινούνται βαθύτερα στην ενδοχώρα και τοποθετούνται στην άλλη άκρη στο Λεκανοπέδιο Παλαιοχωρίου.
Αρχική εγκατάσταση των περισσοτέρων κατοίκων που σώθηκαν από τους μικρούς οικισμούς της περιοχής μάλλον η θέση "Βαλτούδα" όπου υπάρχουν μάλιστα ευρήματα Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής και στο μέχρι με βάση τις επιφανειακές ένδειξης μεσαιωνικό "Καστελούδι" Παλαιοχωρίου θέση "Κρανιές". Φύση οχυρή θέση λόφου που περιβάλλεται από το Ρέμα Πλατανούδια και Παπαγιάννη που μετά ενώνονται και λέγονται Τσελεπή Λάκκος και κατηφορίζει στο Πασιαδικο. Με το πέρασμα του χρόνου έχουμε την ίδια κατοίκηση να κατευθύνεται Νότια, προς τις "Παλιόχωρες" πέριξ της εκκλησίας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, μέχρι να φτάσουμε στα μέσα του 19ου άι στην σημερινή τοποθεσία που βρίσκεται το Παλαιοχώρι λόγω εμφάνισης ασθενειών... https://www.palaiochori.gr/2016/05/1821-1900.html
Αυτοί οι κάτοικοι δεν χάσανε ποτέ ίσως την ζωτική επαφή με την οριοθεσία ενός βασιλικού εγγράφου στα 300-350 π.Χ.
αλλά ούτε με τα διαχρονικά Νερά (της Λήθης)
- "εξ Αρνών" στον Θουκιδίδη , στον Pomponius Mela "Turris Calarnea" ?, στον Πλινιός "Palaehorium"?  
και μετά τον 10-11ος: κάστρο "Π(κ)οκρεντος" "ποταμόν Κοπρεντού και "Καστέλλιον Αρ(ρ)αβενίκειας" και "Παλαιοχώριον"; κλπ -

Στα 1320-1321 έχουμε μια εικόνα πως έχει διαμορφωθεί Τοπωνυμικά η περιοχή
και τα ποτάμια της περιοχής όπου αναπτύσσονται πέριξ του Χαβρία ποταμού (ποταμόν Κοπρέντου;) και άλλοι αρχαιολογικοί χώροι μέχρι να φτάσουμε περίπου στην Ορμύλια !
2️⃣Μια ομάδα κατοίκων στον 15ο αιω. πήρε κατεύθυνση Δυτική από την αρχική εγκατάσταση των Παλαιοχωρινών και εγκαταστάθηκε στον λόφο "Προφήτη Ηλία" και έφτιαξε την Ραλιγόβα η οποία στην συνέχεια αναπτύχθηκε και αυτή με Νότια πορεία αλλά παράλληλα με τελική Ανάπτυξη στην σημερινή τοποθεσία που ήταν παλιό Μετόχι της Μονής Κωνσταμονίτου και το 1928 μετανομάστηκε από Λιαριγκόβα σε Αρναία.
Αρναία η παλια Λιαρίγκοβη της Ηλέκτρας Παπαθανασίου σελ 27-29 "...εδώ πλησίον ήσαν και (Αρχαίαι) Άρναι, πιθανώς εις Παλαιοχώριον ...." γράφει στις 17/9/1942 το Χρον. Μητρ. Σωκράτους που ήταν στην επιτροπή ονοματοδοσίας.
3️⃣Με την ανάπτυξη των Σιδηροκαυσίων επί Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή νέοι πληθυσμοί καταφθάνουν από διάφορα σημεία της σημερινής Ελλάδας αλλά και των Βαλκανίων και εγκαθίστανται στην περιοχή και επανδρώνουν νέα χωριά οπως το Novoselo ή Yenikoi το σημερινό Νεοχώρι ή την Ραλιγόβα ή και δυναμώνουν το ίδιο το Παλαιοχώρι πληθυσμιακά αλλά και την Ρεβενίκεια που σήμερα την βρίσκουμε ως Μεγάλη Παναγία όπως επίσης σαφώς και όλα τα χωριά στην ευρύτερη περιοχή. (Αναφέρω μόνο όσα υφίστανται και σήμερα)
Τεκμηρίωση 👇
✅ Τότε στις αρχές του 15ου αιω υπάρχει σαφής αναφορά στις Οθωμανικές καταγραφές στο Παλαιοχώριον και στα μέσα του 16ου αιω. βρίσκουμε ότι "mezraa" δηλαδή καλλιεργήσιμη έκταση του Παλαιοχωρίου εξελίσσεται σε οικισμός ως Ραλιγόβα (σήμερα Αρναία) καθώς επίσης ότι την ίδια εποχή αναπτύσσεται και το χωριό Yenikoi ή Novoselo (σήμερα Νεοχώρι) σε αντιδιαστολή με το διπλανό προ υπάρχον Παλαιοχώρι. Αυτό λέει ο μελετητής κος Κολοβός στην διδακτορική διατριβή του.
✅ Μετά τον 10ο αιώνα το μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργούμενης γης πέρασε στα χέρια των Αγιορειτών ("Μετόχια"¨). Από τους συνοικισμούς δε των κολίγων των μονών προήλθαν πολλά νέα χωριά, που αναπτύχθηκαν πλάι στα υπάρχοντα.
Όλα αυτά στα δίκαια (Α)ρ(ρ)αβενικείας όπου διαβάζουμε για κάστρο "Ποκρεντός", ένα "ποταμόν Κοπρεντού", ένα "Καστέλλιον Αραβενικείας", μιά "χώρα", μία "ενορία", μία "επίσκεψις" . Ένα "Καστέλλιον Αραβενικειας" που έχει σχέση-εξάρτημα με την Μονή Δοχειαρίου και των Ασωμάτων Ταξιαρχών με συνήθη επίκληση σε κάθε αναφορά στους περιορισμούς που διαβάζω, στους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ!
Το μόνο θρησκευτικό κειμήλιο στη περιοχή από εκείνη την εποχή είναι η Εικόνα του ΑΡΧΩΝ ΜΙΧΑΗΛ του 15ου αιω. που εχει την προνομιακή τιμή να φιλοξενεί το Παλαιοχώρι Χαλκιδικής εδώ και 600 χρόνια ....

Όλα αυτά σε συνδυασμό με τα "Πινακρα" σημερινά Πνικαριά, το "Κασσαλούπων" σήμερα Κασσαλπα, Κεραμίδια, Αγία Μαρίνα, Αλουμπαλος στην Κρανιά, την "Σκοροβίτζα", το "Κοντογρίκου" , τα "Άτουβλα", το "Τιμωτού", το "Παλαιοχώρι", ... τα Ρεβενίκια (σημερινή Μεγάλη Παναγία) όπου έχουμε ραγδαία αύξηση πληθυσμού τον 16ος αιω ... αλλά και πολλά άλλα Τοπωνύμια υπαρκτά έως σήμερα όπως λένε οι πηγές.

****
Αυτά για το 14ο αιω. μ.Χ. έως σήμερα, με βάση τα Οθωμανικά κατάστιχα αλλά και τα Αρχαιολογικά ευρήματα και Τοπωνύμια!

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2021


Στην περιοχή του Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής σε αυτό τον χάρτη διακρίνονται οι εξής αρχαιολογικές Τοποθεσίες:
1. Αρχαίο Ορυχείο
2. Τάφοι Αγιά Μαρίνα
3. Κοιμητήρια 5ου μ.Χ.
και πολύ κοντά στο όρυγμα των Σκουριών 
4. Παλαιόχωρα
5. Καμήλα, οχυρή εγκατάσταση
6. Καστελλι, οχυρωμένος οικισμός
7. Σκουριες 

 

Περιοχή "Χοντρή Ράχη" Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής.

Εμφανείς δραστηριότητα παραγωγής Ασβεστόπετρας, με περισσότερα από 30 Καμίνια στην περιοχή.

Ας δούμε το υπέροχο video που μας ετοίμασε ο συγχωριανός μας Σφουγγάρος Γεώργιος 





Πηγή : φώτο & περιγραφή, Πουλιόπουλος Πούλιος - Χημικός, Caco3_kathimerini.pdf





Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2021



https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b8494914x.r=macedoine?rk=665239%3B2 

 

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2020

του Αντώνη Γκλίνου*

«ΜΗΤΗΡ ΘΕΟΥ Η ΓΟΡΓΟΕΠΙΚΟΟΣ ΒΡΕΦΟΚΡΑΤΟΥΣΑ ΜΗΤΕΡ Η ΦΟΒΕΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟ ΠΥΡ ΚΡΑΤΟΥΣΑ ΘΑΥΜΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΥ ΦΛΕΓΕΙ ΕΠΙ ΕΤΟΥΣ 1563 ΟΤΑΝ ΕΚΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΟΥ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ».
Ο ευλαβής προσκυνητής που θέλει να επισκεφθεί τις Ιερές Μονές της δυτικής πλευράς του Αγίου Όρους πρέπει υποχρεωτικά να σταθμεύσει στην Ουρανούπολη.
Ο μεγαλοπρεπής βυζαντινός πύργος αυτής της πολίχνης τον προδιαθέτει νοερά και τον εισάγει, ως πρώτη εικόνα, στο τι μπορούν να ειδούν και να απολαύσουν τα μάτια του μπαίνοντας μέσα στο χώρο της χιλιόχρονης Αθωνικής πολιτείας. Τα είκοσι μοναστήρια, οι σκήτες και τα πολλά κελιά των μοναχών που την αποτελούν, είναι διάσπαρτα μέσα σε αυτή την καταπράσινη ευλογημένη χερσόνησο. Μερικά μέτρα πιο κει από τον Πύργο αρχίζει ο λιμενοβραχίονας που οδηγεί στην αποβάθρα. Από εκεί φεύγει κάθε πρωί το καράβι για το Αγιον Όρος.


Μια σπάνια βυζαντική εικόνα επέστρεψε τελικά στη Ρωσία και στον πρέποντα χώρο της, στο μουσείο Τσέρκογιε Σέλο, δηλαδή το πανέμορφο παλάτι της Αικατερίνης, λίγο έξω από την Αγία Πετρούπολη. Η εικόνα, της Παναγίας της Γοργοεπήκοου, είχε κλαπεί από Γερμανούς κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο (καθώς για κάποιο λόγο δεν είχε φυγαδευτεί όπως οι περισσότεροι θησαυροί του μουσείου).
Σύμφωνα με την αφήγηση της γερμανίδας Gabriele Demming (η οποία επέστρεψε την εικόνα), αυτή είχε πέσει στα χέρια του θείου της, του στρατιωτικού ιερωμένου Franz Feldhaus,  ο οποίος την χρησιμοποιούσε στην πρόχειρη Αγία Τράπεζα που έστηνε στο πεδίο της μάχης για την μονάδα του. Η εικόνα μετά πέρασε στον αδερφό του και τελικά στην Gabriele και την αδερφή της Ingeborg.

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2020

 


https://artsandculture.google.com/asset/hellenic-peninsula-greece-albania-bosnia-and-bulgaria/TwFnHP5RS-SU6g?ms=%7B%22x%22%3A0.45138997484576476%2C%22y%22%3A0.24240012176098502%2C%22z%22%3A10.434528770591116%2C%22size%22%3A%7B%22width%22%3A0.1608555220100816%2C%22height%22%3A0.22726315867762326%7D%7

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2020



Βρέθηκε το 1844 στα ερείπια της αρχαίας Ολύνθου στη Χαλκιδική. Εστάλη από τον Αυστριακό πρόξενο της Θεσσαλονίκης στη Βιέννη και βρίσκεται εκεί, στο Μουσείο Τέχνης (Kunsthistorische Museum).

Έκδ. M. N. Tod, Greek Historical Inscriptions, ΙΙ, Oxford 1948, 111. Μ. B. Chatzopoulos, Macedonian Institutions under the Kings, II, Mελετήματα 22, Athens 1996, 1. P. J. Rhodes & R. Osborne, Greek Historical Inscriptions. 404-323 BC., Oxford 2003, 91.

 390-380 π.Χ.

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2020

Κάστρο "Καστέλλι" Παλαιοχωρίου


✓ ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ35/20750/510/7-11-1997 - ΦΕΚ 1092/Β/10-12-1997
✓ Τίτλος ΦΕΚ Ανακοίνωση αρχαίου μνημείου του Καστελλίου στο Παλαιοχώρι Χαλκιδικής.
Κείμενο
✓ "Κηρύσσουμε το κάστρο "Καστέλλι" κοινότητας Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής, επαρχίας Αρναίας νομού Χαλκιδικής ως αρχαίο μνημείο, με ζώνη απολύτου προστασίας πλάτους 200 μ. γύρω από το τειχόκαστρο, όπως αυτό φαίνεται στα σχέδια αποτύπωσης του κάστρου και του αμέσως περιβάλλοντος χώρου.
Πρόκειται για ερείπια μεσαιωνικού κάστρου που ονομάζεται "Καστέλλι". Είναι κτισμένο με εντόπια αργολιθοδομή και ισχυρό ασβεστοκονίαμα και σώζεται σε όλο το περίγραμμά του, σε ύψος από ένα μέχρι πέντε μέτρα".
ΚΝ 5351/1932





Περισσότερα:

Επίσης :
Η Χαλκιδική δεν είναι μόνο, δαντελωτές και όμορφες παραλίες .Κάθε επισκέπτης, θα μπορούσε να επισκεφθεί τα αρχαιολογικά της μνημεία, που σώζονται σε διάφορες περιοχές της .
Βρήκαμε στο  site του Δήμου Αριστοτέλη ενημερωτικό, για το Κάστρο "Καστέλλι Παλαιοχωρίου" στην περιοχή "Νέπωσι" και σας το παραθέτουμε 

Νοτιοδυτικά του οικισμού Παλαιοχώρι, στην κορυφή ενός απόκρημνου λόφου στην ευρύτερη περιοχή με το τοπωνύμιο Νέπωσι, βρίσκεται το Καστέλι.
Ο λόφος βρέχεται περιμετρικά από τα νερά του ρεύματος Παλαιοχωρινός Λάκκος, παραποτάμου του Χαβρία, του ποταμού της Ορμύλιας.
Υπάρχει μόνο ένα στενό και δύσβατο μονοπάτι που συνδέει τον δυσπρόσιτο λόφο με το βουνό που εκτείνεται στα ανατολικά του.
Παρ’ όλα αυτά, το κάστρο δεν είναι ευδιάκριτο από απόσταση, διότι γύρω του υψώνονται μεγαλύτεροι ορεινοί όγκοι, το φυσικό ανάγλυφο είναι ιδιαίτερα έντονο και η βλάστηση οργιώδης....

Περι τό μεσονύκτιον τής 14ης Αυγούστου (1948) πολυμελής συμμορία έπέδραμε κατά του Παλαιοχωρίου ανατολικώς Άρναίας. Παρά τήν προβληθΕΐσαν άντίστασιν ύπό τών άνδρών τοϋ σταθμού Χωροφυλακής και τής ΜΑΥ, οι συμμορίται είσ•ήλθον είς τόν χωρίον και προέβησαν εις τήν λεηλασίαν ΟΙΚΙών και καταστημάτων, καταστροφάς και έμπρησμούς, παραδώσαντες εις Τό πύρ άνω Τών όγδοήκοντα οΙκιών. Κατά τάς διεξαχθείσας συμπλοκάς έφονεύθησαν 2 χωροφύλακες και 4 άνδρες MAY, Ετραυματίσθησαν 10 άνδρες ΜΑY και 2 γυναίκες και απήχθησαν 10 χωρικοί. Κατά τήν άποχώρησίν των οι συμμορϊται έγκατέλειψαν 6 νεκρούς.






Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2020



ΕΥΟΔΙΑ ΦΟΡΤΟΥΝΑΤΑ ΤΩ ΤΕΚΝΩ ΜΝΗΜΗΣ ΧΑΡΙΝ

Ευοδία Φορτουνάτα, η Καλόδρομη Τυχερή, φαίνεται ωστόσο πως η ευχή του ονόματός της τελικά δεν την προστατευσε από την δυστυχία να θάψει το παιδί της... Ένα περιστεράκι - η ψυχούλα του;-  στο χέρι του φτερωτού δαίμονα και η δάδα του Υμέναιου σβηστή, αφού δεν έμελλε στο νεκρό παιδάκι να ζήσει την χαρά του γάμου. Έρωτας, Ύπνος, Θάνατος ή Άγγελος; ή μήπως όλα μαζί στα χρονιά αυτά (ύστερος 3ος αι. μ.χ.) που αρχαίες και νέες θρησκείες, μυστηριακές πίστεις και ερμητικές φιλοσοφίες ακόμη συνυπήρχαν, ως σωτήριο αμάλγαμα καταφυγής την ώρα του ύψιστου πόνου... 

Παραδίπλα θριαμβεύει ο νεαρός πολεμιστής καβαλάρης! Το δεξί χέρι υψωμένο στο σχήμα ειρηνικού χαιρετισμού, όπως, πολλούς αιώνες πριν, ο Μακεδόνας Φίλιππος Β΄ στα νομίσματα του, αλλά και Λόγου... ο σκύλος του και ο άγριος κάπρος ανακαλούν κυνήγια μακεδονικά και τελετές επιτυχούς ενηληκίωσης, όμως ο μέγας όφις τυλιγμένος στο δένδρο ανοίγει την πύλη στο μυστήριο του Επέκεινα...  Αρχαίος βασιλιάς, Μύστης και Ήρωας ο νεαρός καβαλάρης καλπάζει στον δρόμο της 'Σωτηρίας' και ετοιμάζει τον Τύπο των Αγίων της νέας θρησκείας που ανατέλει...

Αυτές και άλλες ιστορίες διαβάζουμε στον Βεροιώτικο "τοίχο της Μνήμης"... 

Ελπίζω η Ευοδία Φορτουνάτα, ο νεαρός καβαλάρης και όλοι οι υπόλοιποι να χαίρονται που επανέρχονται στο φως της μνήμης, για νάχει η δουλειά μας το πραγματικό της νόημα...

Πηγή : Αγγελική Κοτταρίδη (fb) 


Τρίτη, 25 Αυγούστου 2020


Το αξίωμα του μπαϊρακτάρη (ήτοι του σημαιοφόρου) στα κλέφτικα σώματα ήταν από τα σπουδαιότερα και πιο δύσκολα αξιώματα ώστε να αναλάβει κάποιος.

Ο μπαϊρακτάρης από ελληνική παραφθορά της πέρσικης λέξης bayrak ήταν ο σημαιοφόρος ή φλαμπουριάρης. 

Μετά τον οπλαρχηγό ακολουθούσαν ο αγιουτάντες (υπασπιστής) και ο σημαιοφόρος.

Ένα αξίωμα που ήταν πολύ ψηλά στην ιεραρχία των σωμάτων.

Σημαιοφόρος επιλέγονταν ο πιο ανδρείος και γεροδεμένος. Ο πιο παλληκαράς και ο πιο αεικίνητος. Η ευθύνη και το βάρος του μπαϊραχτάρη ήταν μεγάλα. 

Ακόμα η αρματωσιά ενός σημαιοφόρου ήταν ελαφρότερη από των υπόλοιπων κλεφτών αφού το να μάχεσαι με το μπαϊράκι ήταν δύσκολο και επικίνδυνο. 

Πρέπει να επισημάνουμε πως το ίδιο το μπαϊράκι χρησίμευε ως όπλο τύπου λόγχης. Στην κάτω μεριά του κονταριού υπήρχε μεταλλική λόγχη ενώ στην πάνω μεριά η απόληξη της επίστεψης του Σταυρού ήταν και αυτή λογχοειδής.

Από την στιγμή που βαστούσαν το μπαϊράκι είχαν την ευθύνη της ψυχολογίας σε μια μάχη για όλο το σώμα.

Σε μια μάχη το μπαϊράκι έδινε ψυχολογία στους υπόλοιπους αφού οι σημαίες είχαν πάνω σύμβολα που ενέπνεαν όλο το σώμα.

Όταν ο μπαϊραχτάρης προπορευόταν η ψυχολογία ήταν μέγιστη. Εν αντιθέσι σε περίπτωση που σκοτωνόταν ο σημαιοφόρος επικρατούσε αταξία μεταξύ των πολεμιστών αφού το μπαϊράκι έπρεπε να ξανασηκωθεί από κάποιoν άλλoν αντάξιο προς αναπτέρωση του ηθικού και ανασύνταξης του σώματος.

Κατά την διάρκεια της Εθνεγερσίας του 1821 η Ιστορία έγραψε με χρύσα γράμματα αρκέτα ονόματα σημαιοφόρων.

Ο Νικολής ο Καραχάλιος ήταν ο σημαιοφόρος του Κολοκοτρώνη και πολέμησε στο πλάι του σε όλες τις μάχες και αποστολές του Γέρου. Σε επόμενη ανάρτηση θα αναφερθούμε εκτενώς για τον θρυλικό Νικολή.

Άλλοι σπουδαίοι σημαιοφόροι ήσαν:

Ο Ξενοφών του Ιερού Λόχου, έπεσε στην μάχη του Δραγατσανίου.

Ο Θανάσης Τσότσολας του Νικηταρά.

Ο Χρήστος Σέρβος του Καραϊσκάκη.

Ο Δημήτριος από την Χίο του Παπαφλέσσα με το ηρωικό του τέλος στο Μανιάκι.

Κείμενο: Μωραΐτες εν Χορώ

Φωτογραφία: Μωραϊτης μπαιραχτάρης εν τη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου βαστώντας την εμβληματική σημαία των Πετμεζαίων.