Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παναγίες Παλαιοχωρίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παναγίες Παλαιοχωρίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2022

 

"... Νά σημειωθῆ ὃτι ἡ περίπυστος αὐτή Ἱερά Εἰκόνα εἶναι ἒργο τοῦ ἐξαιρέτου Ἁγιογράφου καί μεγάλου Ἀσκητοῦ Γεωργίου Χατζηγιώργη, ὁ ὁποῖος ζῶν μονοχίτων καί ἀνυπόδητος, ἱστόρησε τό 1864 τήν Ἁγία Εἰκόνα, κατόπιν παραγγελίας κατοίκου τῆς Κωμοπόλεως ἐπονομαζομένου Μαυρουδῆ, ὡς εὐχαριστήριο γιά θαυματουργική ἐπέμβαση τῆς Κυρίας τῶν Ἀγγέλων στό πρόσωπό του. Ἡ δέ Ἐνορία περιέβαλε τή σεπτή Εἰκόνα μέ ἐξαίρετης τέχνης “πουκάμισο”, τιμῶντας την μέ πολλά ἀναθήματα καί τάματα...
Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου

Το Παλαιοχώρι Χαλκιδικής
έχει την ευλογία να φιλοξενεί
4 Μοναδικές Εικόνες της Παναγίας με τον Χριστό στην αγκαλιά της, ενδεικτικά της μεγάλης του αίγλης και του Ιστορικού του ρόλου στο πέρασμα του Χρόνου.

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2020

του Αντώνη Γκλίνου*

«ΜΗΤΗΡ ΘΕΟΥ Η ΓΟΡΓΟΕΠΙΚΟΟΣ ΒΡΕΦΟΚΡΑΤΟΥΣΑ ΜΗΤΕΡ Η ΦΟΒΕΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟ ΠΥΡ ΚΡΑΤΟΥΣΑ ΘΑΥΜΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΥ ΦΛΕΓΕΙ ΕΠΙ ΕΤΟΥΣ 1563 ΟΤΑΝ ΕΚΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΟΥ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ».
Ο ευλαβής προσκυνητής που θέλει να επισκεφθεί τις Ιερές Μονές της δυτικής πλευράς του Αγίου Όρους πρέπει υποχρεωτικά να σταθμεύσει στην Ουρανούπολη.
Ο μεγαλοπρεπής βυζαντινός πύργος αυτής της πολίχνης τον προδιαθέτει νοερά και τον εισάγει, ως πρώτη εικόνα, στο τι μπορούν να ειδούν και να απολαύσουν τα μάτια του μπαίνοντας μέσα στο χώρο της χιλιόχρονης Αθωνικής πολιτείας. Τα είκοσι μοναστήρια, οι σκήτες και τα πολλά κελιά των μοναχών που την αποτελούν, είναι διάσπαρτα μέσα σε αυτή την καταπράσινη ευλογημένη χερσόνησο. Μερικά μέτρα πιο κει από τον Πύργο αρχίζει ο λιμενοβραχίονας που οδηγεί στην αποβάθρα. Από εκεί φεύγει κάθε πρωί το καράβι για το Αγιον Όρος.


Μια σπάνια βυζαντική εικόνα επέστρεψε τελικά στη Ρωσία και στον πρέποντα χώρο της, στο μουσείο Τσέρκογιε Σέλο, δηλαδή το πανέμορφο παλάτι της Αικατερίνης, λίγο έξω από την Αγία Πετρούπολη. Η εικόνα, της Παναγίας της Γοργοεπήκοου, είχε κλαπεί από Γερμανούς κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο (καθώς για κάποιο λόγο δεν είχε φυγαδευτεί όπως οι περισσότεροι θησαυροί του μουσείου).
Σύμφωνα με την αφήγηση της γερμανίδας Gabriele Demming (η οποία επέστρεψε την εικόνα), αυτή είχε πέσει στα χέρια του θείου της, του στρατιωτικού ιερωμένου Franz Feldhaus,  ο οποίος την χρησιμοποιούσε στην πρόχειρη Αγία Τράπεζα που έστηνε στο πεδίο της μάχης για την μονάδα του. Η εικόνα μετά πέρασε στον αδερφό του και τελικά στην Gabriele και την αδερφή της Ingeborg.

Πέμπτη 26 Απριλίου 2018


Η Ιερή Εικόνα τής Παναγίας, που ονομάζεται «Ακένωτο Ποτήριο», έχει τήν ιδιαίτερη χάρη νά βοηθάει ποικιλοτρόπως και νά απαλλάσσει όσους καταφεύγουν σέ αυτήν με πίστη και πάσχουν άπό τη χρήση των ναρκωτικών, τό πάθος τής μέθης ή τού καπνίσματος κι άπό άλλες εξαρτήσεις.
Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας  «ο Ακένωτος Κρατήρ» ή “Ακένωτο Ποτήριο”


Γιατί ονομάστηκε έτσι;
 Το Θείο Βρέφος εμφανίζεται μέσα στο ποτήριον ευλογώντας.Πρόκειται βέβαια για το ποτήριο της Θείας Ευχαριστίας.Πραγματικά πρόκειται για τον ακένωτο κρατήρα-τον Αμνό του Θεού-τον πάντοτε εσθιόμενο και μηδεποτέ δαπανώμενο.

Η Παναγία-με τα χέρια ανοιχτά μεσιτεύει προσφέροντας ως θυσία στον Θεό τον ίδιο τον Υιό της.Η εικόνα τιμάται στις 5 Μαίου. (στοιχεία από “Προσκυνητή” ).
.
Η εικόνα βρίσκεται στο Μοναστήρι τής Πόλεως Σερπούγοφ τής Ρωσίας. Η Παναγία, μέ θαυμαστό τρόπο, αποκάλυψε αυτήν την ιδιαίτερη χάρη σ’ έναν αλκοολικό, τον Στέφανο, ό όποιος θεραπεύτηκε, αφού προσκύνησε την εικόνα Της. Άπό τότε καθημερινά γίνονται θαυμαστές ιάσεις των πασχόντων.
Αντίγραφο τής εικόνας υπάρχει στον Μοναστικό Οίκο «Παναγία, ή Χαρά των Θλιβομένων» στό Παλαιοχωρι Χαλκιδικής. (Ανήκει  στά Ίερά προσκυνήματα τής Ίεράς Μητροπόλεως Ιερισσού, Άγιου Όρους και Άρδαμερίου). https://moyzas.blogspot.gr/2018/02/blog-post_16.html

στοχασμοί
«Τό Ακένωτο Ποτήριο”
Παναγιά μου,
έμαθα πώς υπάρχει μία εικόνα Σου,
«Ακένωτο Ποτήριο» τήν είπαν,
πού ή χάρη Της θεραπεύει νοσήματα
πού βασανίζουν τήν ψυχή,
τήν κρατούνε δέσμια σέ τούτη τή γη
κι ακούνε στις λέξεις εξάρτηση, εθισμός.
.
Ήρθαν πολλοί «αλυσοδεμένοι» κοντά Σου,
πού γιά χρόνια πάλευαν μέ τό τσιγάρο και τό ποτό
και εϊδαν μπρος στην εικόνα Σου, τις αλυσίδες τους νά σπάνε.
Ήρθαν και μάνες πολλές, σέ Σένα, τή Μάνα του κόσμου
και κλάψανε μπρος στην εικόνα Σου,
γιά τά παιδιά τους, πού είχαν μπλέξει στά ναρκωτικά,
γιά τά νιάτα πού αργοπέθαιναν.
.
Κι Έσύ πήρες τά δάκρυα τουςκι αφού τά έσμιξες μέ τά δικά Σου,
τά ακούμπησες μέ σεβασμό, μά καί μέ δέος,
στά ματωμένα πόδια τού Υιού Σου.
Κι Εκείνος τά πήρε -ώς πολύτιμη προσφορά-
καί χάρισε στά πλάσματα Του τήν απαλλαγή καί τήν Ιαση.
.
Ερχομαι κι έγώ κοντά Σου, Δέσποινα,
νά Ίκετεύσω, γιά όλα τούτα τά δεσμά
και γιά τόσα άλλα, πού βασανίζουν εμάς τους νέους σήμερα.
Ερχομαι, μέ πόνο ψυχής, νά Σέ παρακαλέσω, γιατί είμαι
«εξαρτημένος» άπό τό διαδίκτυο,
«δέσμιος» τού κινητού μου,
«εγκλωβισμένος» στον εαυτό μου.
.
“Ερχομαι σέ Σένα, τό Ακένωτο Ποτήριο,
τό Ποτήρι πού ξεχειλίζει συμπόνια, στοργή, αγάπη καί θεία Χάρη.
Γονατίζω μπρος στην εικόνα Σου,
Σού λέω, ταπεινά, όσα μέ βασανίζουν.
Διαβάζω, μέ πίστη, τους χαιρετισμούς Σου.
Νιώθω κάτι νά αλλάζει μέσα μου.
.
Τό Ακένωτο Ποτήριο,
σάν σέ άλλη κολυμβήθρα, μέ αναγεννά.
Τό βλέμμα Σου, σάν μαγνήτης, μέ ελκύει κοντά Σου
καί μέ ξεκολλά άπό όσα μέ κρατούνε κολλημένο σέ τούτη τή γή.
Τό χέρι Σου, όπως πάντα, απαλό καί στοργικό,
μέ φέρνει μπροστά στό Ποτήριο τής Ζωής.
Αυτό τό Ποτήρι είναι πού θά τονώσει τήν ψυχή,
θά τήν ξεπλύνει άπό ό,τι περιττό καί χαμηλό
καί θά τής χαρίσει τήν Ιαση.
.
Παναγιά μου,
Σ’ ευχαριστώ γιά τήν αγάπη Σου.
Παναγιά μου, μήν παύσεις νά παρακαλείς τόν Υιό Σου,
νά μάς βοηθάει στον αγώνα μας
καί νά μάς δίνει, πολύ συχνά, νά πίνουμε
άπό τό Ποτήριο τής Ζωής.
Αυτό τό Ποτήρι νά μάς ξεδιψά καί νά μάς στηρίζει,
όσο βαδίζουμε τους μάταιους δρόμους τούτης τής γης.
.
Παναγιά μου,
άξίωσέ μας νά φτάσουμε, μέ ασφάλεια,
στην Ουράνια Πατρίδα μας,
έκεί που μάς περιμένει ο Υιός Σου
καί λαχταρά νά πιει μαζί Σου καί μαζί μας
τό Καινό Ποτήριο τής Δόξας καί Χαράς
στό Αιώνιο Δείπνο τής Βασιλείας Του.
Αμήν!
Νικόδημος από το περιοδικό “Προς τη Νίκη”, Αύγουστος 2016, τεύχος 798

************************
Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας ο «Ακένωτος Κρατήρ»



Στην Μονή Βισότσκι,στο Σερπούκωβ της Ρωσίας έρχονται πολλοί προσκυνητές.Όχι τυχαία, οι πιο πολλοί από αυτούς έχουν το πάθος του αλκοολισμού. Εδώ βρίσκεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας ''Ακένωτος Κρατήρ''
Η εικόνα βρίσκεται από παλιά στην Μονή Βισότσκι,αλλά δεν ήταν γνωστή η θαυματουργική της χάρη μέχρι τον 19ο αιώνα.Τότε ένας έφεδρος στρατιώτης από την Τούλα,ο οποίος ήταν αλκοολικός και είχε παραλύσει,είδε το εξής όραμα:
Εμφανίστηκε στον ύπνο του ο Άγιος Βαρλαάμ και του είπε να πάει στην Μονή Βισότσκι,να ψάξει για την εικόνα ''Ακένωτος Κρατήρ''και να ζητήσει να του διαβάσουν μία προσευχή και ότι μετά από αυτό θα θεραπευτεί από το πάθος του αλκοολισμού και θα γίνουν καλά τα πόδια του.

Το όραμα επαναλήφθηκε τρεις φορές,ο στρατιώτης δεν αποφάσιζε να πάει,δίσταζε.Τελικά αποφάσισε να πάει ακόμη και αν σερνόνταν. Όσο προχωρούσε τα πόδια του ενδυνάμωναν.Όταν έφτασε στην Μονή ρώτησε τους μοναχούς που βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας ο ''Ακένωτος Κρατήρ''.Εκείνοι δεν γνώριζαν μία τέτοια ονομασία. Σκεπτόμενοι ότι γίνεται λόγος για κάποια εικόνα που έχει ζωγραφισμένο κάποιο ποτήριο, του την έδειξαν.Κοιτάζοντας από πίσω βρήκαν την επιγραφή ''Ακένωτος Κρατήρ''(Niéoupivaïemaïa Tchecha).Διάβασαν την προσευχή μπροστά στην εικόνα και ο στρατιώτης θεραπεύτηκε και απαλλάχθηκε από το πάθος του αλκοολισμού

.Έπειτα από αυτό πολλοί άνθρωποι άρχισαν να έρχονται στην εικόνα,ενώ πολλοί επέστρεφαν για να ευχαριστήσουν για την θεραπεία τους.

Το θείο βρέφος εμφανίζεται μέσα στο ποτήριον ευλογώντας.Πρόκειται βέβαια για το ποτήριο της Θείας Ευχαριστίας.Πραγματικά πρόκειται για τον ακένωτο κρατήρα-τον Αμνό του Θεού-τον πάντοτε εσθιόμενο και μηδεποτέ δαπανώμενο.
Η Παναγία-με τα χέρια ανοιχτά μεσιτεύει προσφέροντας ως θυσία στον Θεό τον ίδιο τον Υιό της.
Η εικόνα τιμάται στις 5 Μαίου




Τετάρτη 7 Φεβρουαρίου 2018




Παναγία Γοργοεπήκοος -
δια χειρός
Αγίου Γέροντα Χατζηγιώργη (1809-1886)
Φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών του Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής

"... Νά σημειωθῆ ὃτι ἡ περίπυστος αὐτή Ἱερά Εἰκόνα εἶναι ἒργο τοῦ ἐξαιρέτου Ἁγιογράφου καί μεγάλου Ἀσκητοῦ Γεωργίου Χατζηγιώργη, ὁ ὁποῖος ζῶν μονοχίτων καί ἀνυπόδητος, ἱστόρησε τό 1864 τήν Ἁγία Εἰκόνα, κατόπιν παραγγελίας κατοίκου τῆς Κωμοπόλεως ἐπονομαζομένου Μαυρουδῆ, ὡς εὐχαριστήριο γιά θαυματουργική ἐπέμβαση τῆς Κυρίας τῶν Ἀγγέλων στό πρόσωπό του. Ἡ δέ Ἐνορία περιέβαλε τή σεπτή Εἰκόνα μέ ἐξαίρετης τέχνης “πουκάμισο”, τιμῶντας την μέ πολλά ἀναθήματα καί τάματα..." Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου

Γιορτάζεται στο Παλαιοχώρι Χαλκιδικής με ιδιάιτερη λαμπρότητα κάθε 1η Κυριακή του Οκτωβρίου




*****************************************
ο αγιογραφικός τύπος Παναγία η Γοργουπήκοος ή Γοργοεπήκοος
α)  Η γνωστότερη μετά την “Πορταϊτισσα” θαυματουργή εικόνα του Αγίου Όρους είναι αρχαία τοιχογραφία της Παναγίας που βρίσκεται εξωτερικά στον ανατολικό τοίχο της τράπεζας και προς τα δεξιά της εισόδου της. Το 1664 ο τραοεζάρης Νείλος, που περνούσε τακτικά μπροστά από την εικόνα κρατώντας στο χέρι αναμμένα δαδιά για την υπηρεσία του στην τράπεζα, άκουσε μια φωνή να του λέει τα εξής: “Να μην ξαναπεράσεις από εδώ με δαδιά καπνίζοντας την εικονα μου”. Ο Νείλος δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στη φωνή, η οποία όμως σύντομα ξανακούστηκε επιτιμώντας τον μοναχό και αφήνοντάς τον τυφλό. Οι αδελφοί άρχισαν να περνούν με πολύ ευλάβεια μπροστά από την εικόνα, της κρέμασαν ακοίμητο καντήλι και διέταξαν το νέο τραπεζάρη να τη θυμιάζει καθημερινά.

Ο τυφλός Νείλος περνούσε όλο τον καιρό του σε ένα στασίδι μπροστά στην εικόνα παρακαλώντας την Παναγία να τον συγχωρέσει και να τον θεραπεύσει, πράγμα το οποίο και έγινε, όταν, για τρίτη πλέον φορά, ακούστηκε φωνή από την εικονα, που πληροφορούσε τον Νείλο ότι η δέησή του εισακούστηκε και ότι στη δική Της μετά Θεόν προστασία και σκέπη θα έπρεπε στο εξής να καταφεύγουν για κάθε τους ανάγκη οι μοναχοί. Αυτή θα τους ακούει γρήγορα γιατί το όνομά της είναι “Γοργοεπήκοος”. Πολύ σύντομα το θαύμα αυτό και η υπόσχεση της Θεοτόκου έγιναν γνωστά σε όλο το Όρος και η εικόνα της αυτή έγινε παναφιορειτικό προσκύνημα.

Ο διάδρομος κλείστηκε και η εικόνα συμπεριλήφθηκε σε παρεκκλήσι που κτίστηκε προς τα δεξιά της. Τα θαύματά της είναι άπειρα και ειδικός “προσμονάριος” ιερομόναχος εξυπηρετεί τις ανάγκες των πολλών προσκυνητών.

Η τοιχογραφημένη ιστόρηση της Παναγίας της Γοργοεπηκόου 

«ΜΗΤΗΡ ΘΕΟΥ Η ΓΟΡΓΟΕΠΙΚΟΟΣ ΒΡΕΦΟΚΡΑΤΟΥΣΑ ΜΗΤΕΡ Η ΦΟΒΕΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟ ΠΥΡ ΚΡΑΤΟΥΣΑ ΘΑΥΜΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΥ ΦΛΕΓΕΙ ΕΠΙ ΕΤΟΥΣ 1563 ΟΤΑΝ ΕΚΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΟΥ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ».

β)  Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργουπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646. Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, "λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος το διακυβερνά", φυλάσσοντας από κάθε προσβολή και επήρρεια τους ασκομένους σε αυτό οσίους πατέρες, αλλά και όσους προστρέχουν σ' εκείνη με πίστη, ζητώντας την βοήθεια της. Και γενικά διαφυλάττει και γοργώς και προθύμως υπακούει και ελεεί όλους, όσοι την ευλαβούμαστε και την επικαλούμαστε με πίστη.
Όπως αναφέρει στο Συναξάρι Ο όσιος Νικόδημος, στη Μονή του Δοχειαρίου, στο δεξί μέρος της Τραπέζης του Μοναστηρίου, βρισκόταν μια παλαιά εικόνα της Παναγίας.

Οι πατέρες της Μονής αναφέρουν ότι είχε αγιογραφηθεί από την εποχή του κτήτορος της Μονής Νεοφύτου, τον 11ο αιώνα. Το έτος 1646, που ήταν ένα έτος πολύ δύσκολο για την Ιερά Μονή, διότι δεν είχε τα απαραίτητα χρήματα για να πληρώσει τους καθορισμένους φόρους στους Τούρκους κατακτητές, ο τραπεζάριος του Μοναστηριού, περνούσε μπροστά από αυτήν την εικόνα συνεχώς, ακόμα και τη νύχτα βαστάζοντας στα χέρια του αναμμένα δαδιά. Μια βραδυά, εκείνο το έτος, λοιπόν, καθώς περνούσε και πάλι μπροστά από την εικόνα της Θεοτόκου, ακούει φωνή να βγαίνει από την εικόνα και να του λέει: "Μην περνάς από εκεί και μαυρίζεις τον τόπο με καπνό". Ό μοναχός νομίζοντας ότι κάποιος άνθρωπος φώναξε, καταφρόνησε τη φωνή και δεν έδωσε σημασία. Μετά από λίγες ημέρες, κι ενώ εκείνος συνέχιζε να περνάει μπροστά από την εικόνα με αναμμένα τα δαδιά, ακούει και πάλι τη φωνή να του λέει: '"Ώ Μοναχέ αμόναχε, έως πότε θα συνεχίσεις να καπνίζεις τη μορφή μου και να με μαυρίζεις ατιμώντας με;". Και συγχρόνως με τη φωνή έχασε ο ταλαίπωρος το φως του κι έμεινε τυφλός. "Ετσι καταλαβαίνοντας το σφάλμα του, ότι δηλαδή καταφρόνησε την πρώτη φωνή και δεν υπάκουσε, κατασκεύασε ένα στασίδι μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και την παρακαλούσε συνεχώς να του συγχωρέσει αυτό το εξ' απροσεξίας αμάρτημα και να του χαρίσει το φως του, ώστε βλέποντας την Αγία Εικόνα της να την δοξάζει και να την ευχαριστεί πάντοτε. Και η Παναγία μας, εισάκουσε την προσευχή του και του είπε: "Ιδού, από σήμερα σου χαρίζω το φως και πρόσεξε στο εξής να μην περάσεις με αναμμένα δαδιά, γιατί εγώ είμαι η Κυρία της Μονής αυτής και γοργά υπακούω σ' εκείνους που με επικαλούνται και τους χαρίζω τα προς σωτηρία αιτήματά τους, διότι καλούμαι Γοργουπήκοος".

Από τότε η Αγία αυτή εικόνα ονομάζεται Γοργουπήκοος, γιατί πραγματικά με τα θαυμαστά έργα της συνεχώς αποδεικνύει ότι γρήγορα υπακούει σ' εκείνους που προστρέχουν σ' αυτήν με ευλάβεια και πίστη.

Και πραγματικά η χάρη της ενεργεί πάμπολλα θαύματα όχι μόνο στο Άγιο Όρος, αλλά και έξω από αυτό, σε πόλεις και χωριά, σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και σε άλλα μέρη, όπου την ευλαβούνται και την επικαλούνται. Η Παναγία η Γοργουπήκοος είναι πολύ θαυματουργή, ιατρεύει διάφορες ασθένειες, χαρίζει παιδιά σε άτεκνα ζευγάρια, φανερώνει απολεσθέντα αντικείμενα, προστατεύει όσους κινδυνεύουν στη θάλασσα, λυτρώνει όσους αιχμαλωτίζονται, θεραπεύει από τον πονοκέφαλο και την κόπωση, ανορθεί τους παραλύτους, χαρίζει το φως στους τυφλούς, θεραπεύει από θανατηφόρες ασθένειες, διώκει τις ακρίδες από τα χωράφια και άλλα πολλά θαυμαστά που βρίσκονται γραμμένα στη Μονή Δοχειαρίου, ως θαυματουργές επεμβάσεις της Παναγίας της Γοργουπηκόου.

Όταν λοιπόν θεραπεύθηκε από την τύφλωση του ο τραπεζάρης Μοναχός, ονόματι Νείλος, οι πατέρες της Μονής έφτιαξαν στο χώρο αυτό ένα παρεκκλήσι προς τιμήν της Παναγίας της Γοργουπηκόου, αφού η ίδια η Παναγία χαρακτήρισε τον εαυτό της με το επίθετο αυτό. Εκεί τελείται δύο φορές την εβδομάδα η θεία Λειτουργία, εκεί γίνονται οι κουρές των μοναχών και καθημερινά, πρωί και βράδυ, ψάλλονται παρακλήσεις μπροστά στην ιερή εικόνα.

Η πρώτη αγιογραφηθείσα εικόνα της Παναγίας στη Μονή Δοχειαρίου, που έγινε το 1563, την αναφέρει ως Βρεφοκρατούσα, Φοβερά Προστασία και Γοργοεπήκοο. Πρέπει να επισημάνουμε λοιπόν, ότι η Παναγία όταν μίλησε στο μοναχό δεν χρησιμοποίησε για τον εαυτό της κανένα από τα ονόματα που ήταν γραμμένα στην τοιχογραφία, δηλαδή Γοργοεπήκοος, Βρεφοκοατούσα , Φοβερά Προστασία, αλλά κράτησε για τον εαυτό της το όνομα Γοργουπήκοος, δηλώνοντας με τον τρόπο αυτό ότι υπακούει γρήγορα στις δεήσεις των πιστών και κατ' επέκταση ότι η υπακοή παίζει το σημαντικότερο ρόλο στη σωτηρία των ανθρώπων.

Μετά το θαύμα στο μοναχό Νείλο, στον οποίο χάρισε πάλι το φως του, η Παναγία μας θέλησε να δείξει μια άλλη ιδιότητά της, ένα άλλο χάρισμα για τη σωτηρία και την πνευματική προκοπή των ανθρώπων κι έδωσε στον εαυτό της το όνομα Γοργουπήκοος, τονίζοντας το έργο της διακονίας. Όπως και ο Υιός της, έτσι κι εκείνη διακονεί με άπειρους τρόπους τη σωτηρία μας. Κι όπως με την υπακοή της τότε στα λόγια του Αρχαγγέλου Γαβριήλ συνέβαλε στη σωτηρία μας, έτσι και τώρα, ως υπακούουσα στα αιτήματά μας, επαναλαμβάνει με ταπείνωση: "ιδού η δούλη Κυρίου". Έτσι βοηθάει και σώζει γρήγορα όσους με πίστη καταφεύγουν σε αυτή και την επικαλούνται και την τιμούν ως Γοργουπήκοο. Έκτοτε πολλές εικόνες, εκκλησίες, αλλά και μονές τιμούν την Παναγία την Γοργουπήκοο, όπως άλλωστε κι εμείς που αποφασίσαμε με ευλάβεια να αφιερώσουμε το εσωτερικό παρεκκλήσιο του Μοναστηριού μας στο άγιο όνομά της. Γιατί πραγματικά αισθανόμαστε πόσο μεγάλη ανάγκη έχουμε από τις πρεσβείες, τις μεσιτείες και την μητρική προστασία Της στους δύσκολους καιρούς που ζούμε. Η Μητέρα του Κυρίου μας μεριμνά γοργά για τη σωτηρία όλων μας και αναδίδει χάρη σε όλους όσους την επικαλούνται με πίστη, ελπίδα και αγάπη.

Ας την επικαλούμαστε πάντοτε, ας ψάλλουμε την παράκληση της και ας την πανηγυρίζουμε την ημέρα της εορτής της, την 1η Οκτωβρίου.

γ) 


Μια σπάνια βυζαντική εικόνα επέστρεψε τελικά στη Ρωσία και στον πρέποντα χώρο της, στο μουσείο Τσέρκογιε Σέλο, δηλαδή το πανέμορφο παλάτι της Αικατερίνης, λίγο έξω από την Αγία Πετρούπολη. Η εικόνα, της Παναγίας της Γοργοεπήκοου, είχε κλαπεί από Γερμανούς κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο (καθώς για κάποιο λόγο δεν είχε φυγαδευτεί όπως οι περισσότεροι θησαυροί του μουσείου). ....

Αποτελεί αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας που φυλάσσεται στην Μονή Δοχειαρίου στο Άγιον Όρος και προσφέρθηκε στον Μεγάλο Δούκα Αλεξέι το 1875, όταν αυτός επισκέφθηκε το Περιβόλι της Παναγίας. Ο Αλεξέι είχε ξαναεπισκεφθεί το Όρος το 1867 και μάλιστα τότε είχε δωρίσει μια τεράστια καμπάνα 6 τόνων, για το κωδωνοστάσιο του ιερού ναού του Αποστόλου Ανδρέα στην ομώνυμη σκήτη. Όπως λέγεται η εικόνα είχε ιδιαίτερη αξία για την οικογένεια των Ρομανώφ. ....


https://www.palaiochori.gr/2020/12/blog-post.html

------------------------------------------

* ἐπήκοος

ἐπήκοος (δωρικός τύπος : ἐπάκοος)

που ακούει κάποιον με προσοχή

* υπήκοος

υπήκοος < (λόγιοαρχαία ελληνική ὑπήκοος < υπ- ὑπό + ἀκοή

υπήκοος αρσενικό ή θηλυκό

πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα ενός κράτους, ο πολίτης ενός κράτους

ο υποκείμενος στην εξουσία

------------------------------------------------------
Χατζηγιώργης μοναχός, ο περιβόητος ασκητής του Άθω (†1886)


…Ο ρηθείς Χατζή Γιώργης ην Μικρασιάτης την πατρίδα, απλούς το ήθος και ασκητικώτατος, διαμένων εν Κερασιά της Λαύρας και εν τω κελλίω του Αγίου Δημητρίου. Είτα δε αποβληθείς ένεκα του Ρώσσου Παρθενίου υποτακτικού αυτού, όστις ην ο κύριος μοχλός των πράξεων και ψευδών θαυματουργικών αγγελμάτων εις Ρωσσίαν, ηγόρασε το παρά τον υδροπρίονα της Μονής Γρηγορίου κελλίον «ο Άγιος Θεολόγος», έχων μεθ’ εαυτού μεγάλην ακολουθίαν εκ Ρώσσων και Ελλήνων Μοναχών. Αποβληθέντα όμως και εντεύθεν υπό των φιλοπατρίδων Γρηγοριατών ένεκα των ρωσσικών σχεδίων του Παρθενίου, ενεκολπώθησαν αυτόν στενώτερον οι του Ρωσσικού, εγκαθιδρύσαντες εν τω μνησθέντι κελλίω του Πρωτομάρτυρος Αγίου Στεφάνου, απέχοντι μίαν ώραν εκ Καρυών. 

Επειδή όμως η αρετή του Χατζη Γιώργη διεφημίσθη ανά την Ρωσσίαν, ένθα εθεωρείτο άγιος, η ρωσσική Μονή φοβουμένη την υπεροχήν αυτού και των μετ’ αυτού Ρώσσων και Ελλήνων απεφάσισε την εξόντωσιν αυτού καταστιγματίσασα όλως ασπλάχνως. Όθεν δια των πανισχύρων μέσων της Μονής του Ρωσσικού παρά τη Ιερά Κοινότητι εξορισθείς μετέβη εις Κωνσταντινούπολιν, ένθα και ετελεύτησε τω 1886, αφειδώς ελεών τους πένητας εκ των αποστελλομένων αυτώ εκ Ρωσσίας βοηθημάτων…



Απόσπασμα από το βιβλίο του Γερασίμου Σμυρνάκη ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ (1903), σελ. 235.


-----------------------------------------

Ο άγιος γέροντας Χατζηγιώργης



Στην Καλύβη του αγίου Γεωργίου στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους έζησε, και ο ονομαστός ασκητής μοναχός Γεώργιος με το προσωνύμιο «Χατζη-γιώργης» (1809- 1886). Καταγόταν και αυτός από την Καισάρεια της Καππαδοκίας. Στο σχολείο, ο Γαβριήλ -όπως λεγόταν ο Χατζηγεώργης πριν από τη μοναχική του κουρά- δεν τα πήγαινε καλά µε τα γράµµατα. Για τέσσερα χρόνια, όχι µόνο δεν έµαθε να διαβάζει, αλλά ούτε τα στοιχεία του αλφαβήτου δεν ήξερε να ξεχωρίζει. Γι' αυτό τόσο οι δάσκαλοι όσο και οι γονείς του τον τιμωρούσαν. Βλέποντας οι γονείς του τη μεγάλη του λύπη, επειδή δεν μπορούσε να μάθει γράµµατα, του είπαν:
-Γαβριήλ, να πας στην εκκλησία και να προσευχηθείς στην Παναγία µας κι εκείνη θα σε βοηθήσει σ' αυτό που τόσο επιθυμείς.
Στο ναό του χωριού τους, του Κερµίλ, υπήρχε µία θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου. Μια νύχτα, ο Γαβριήλ, αφού πριν έκανε τριήμερη νηστεία και χίλιες μετάνοιες, κατευθύνθηκε στο ναό. Προχώρησε στο νάρθηκα, γονάτισε μπροστά στις πύλες του κυρίως ναού και άρχισε µε δάκρυα να παρακαλεί την Μητέρα του Κυρίου:
-Βασίλισσα του ουρανού, βοήθησέ µε να μάθω γράµµατα!
Και ξαφνικά, η σιδερένια πόρτα του ναού άνοιξε και από μέσα ξεπρόβαλε µία μεγαλοπρεπής γυναίκα, η οποία τον πήρε από το χέρι και τον οδήγησε στην εικόνα του Σωτήρος Χριστού, στο τέµπλο του ναού, λέγοντας:
-Υιέ µου, αξίωσε τούτο το τέκνο, τον Γαβριήλ, να μάθει γράµµατα!
Έπειτα απ' αυτά τα λόγια τον ευλόγησε και του έδωσε το χέρι της να το ασπαστεί.
-Τώρα, του είπε, γνωρίζεις και να διαβάζεις και να γράφεις!
Και αµέσως κατευθύνθηκε στο Άγιο Βήµα. Ο Γαβριήλ τότε την ακολούθησε, αλλά δεν την βρήκε.
Όταν έφθασε η ώρα της λειτουργίας, ήρθε ο νεωκόρος, ο οποίος έκπληκτος αντίκρισε τον Γαβριήλ μέσα στο ναό. Ο νέος του διηγήθηκε λεπτομερώς τα γενόµενα. Ο νεωκόρος τότε, παίρνοντας ένα βιβλίο του το έδωσε λέγοντας:
-Να! διάβασε, να δούµε αν πράγματι τώρα μπορείς να διαβάζεις, όπως είπε εκείνη η γυναίκα.
Ο Γαβριήλ τότε άρχισε να διαβάζει ωραία και µε χάρη, οπότε ο νεωκόρος είπε θαυµάζοντας:
-Πράγµατι, αυτή ήταν η Παναγία και όχι µία συνηθισμένη γυναίκα!
Αναφέοεται γι' αυτόν ότι ζώντας στην Κωνσταντινούπολη µε ασκητική ζωή για τέσσερα χρόνια στην αυλή του Σουλτάνου Μαχµούτ Β' (1808-1839), όπου παρέµεινε σε μια προσπάθειά του να επιστρέψει στην ορθόδοξη πίστη ένας θείος του αξιωματούχος, ο οποίος είχε τουρκέψει, κατάφερε όχι µόνο τον θείο του να οδηγήσει σε μετάνοια αλλά και να εντυπωσιάσει και αλλοιώσει και αυτόν τον ίδιο τον Σουλτάνο, ο οποίος έγινε κρυφός Χριστιανός.
Στην περίοδο, πριν από τον σουλτάνο αυτό, οι χριστιανοί δεν μπορούσαν όχι µόνο να κτίσουν, αλλά ούτε να επιδιορθώσουν ένα ναό, ενώ, στις μέρες του Μαχµούτ, εκδόθηκαν δύο χιλιάδες περίπου φιρµάνια για την ανέγερση και ανακαίνιση εκκλησιών. Με τον πατριάρχη επίσης καθόταν και συζητούσε για μεγάλο χρονικό διάστηµα. Γενικά στάθηκε μεγάλος ευεργέτης των χριστιανών υπηκόων του. Οι χριστιανοί τον έβλεπαν σαν πατέρα, ενώ οι Τούρκοι τον μισούσαν. Γι' αυτό ίσως ο θάνατός του, το 18391, ήταν βίαιος καθώς φαίνεται ότι δολοφονήθηκε µε μυστηριώδη τρόπο. Ανάµεσα στις πολλές µεταρρυθµίσεις στις οποίες προέβη ο σουλτάνος αυτός. περιλαμβανόταν και η ισότητα μπροστά στο οθωµανικό δίκαιο των ανθρώπων κάθε θρησκείας. Ο ίδιος μάλιστα επέµενε λέγοντας: «Ξεχωρίζω τους μουσουλμάνους υπηκόους µου στο τζαµί, τους χριστιανούς στην εκκλησία, τους εβραίους στη συναγωγή, αλλά δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάµεσά τους από καµµία άλλη άποψη.
Γύρω στο 1870 ο γέροντας είχε τριάντα υποτακτικούς. Ήταν πολύ αγαπητός σε όλους και έμεινε παροιμιώδης η ασκητικότητά του, η φιλοξενία του και η φιλανθρωπία του. Εκοιμήθη στις 17 Φεβρουαρίου του 1886 στην Κωνσταντινούπολη και ετάφη στο ναό της Ζωοδόχου Πηγής στο Μπαλουκλή.
Τα σχετικά με το βίο του τα κατέγραψε με πολλή χάρη ο μακαριστός Άγιος γέροντας πατήρ Παίσιος ο Αγιορείτης.

Παταπίου μοναχού Καυσοκαλυβίτου. ΑΓΙΑΣΜΕΝΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΩΝ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΩΝ, έκδοση β΄, Άγιον Όρος, Ιούνιος 2008, σελ. 283-294
.


Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2016

Παναγία Γοργοεπήκοος
Την Πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου γίνεται ιερή πανήγυρις και λιτανεία της ιερής εικόνας της Παναγίας της Γοργοεπηκόου (μοναδικό αντίγραφο της της αντίστοιχης θαυματουργής εικόνας της Μονής Δοχειαρίουτου Αγίου Όρους)

Παναγία Γοργοεπήκοος - 
αντίγραφο από 
την Ιερά Μονή Δοχειαρίου 
δια χειρός

Αγίου Γέροντα Χατζηγιώργη (1809-1886)
Φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων 

Ταξιαρχών του Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής