Κυριακή 25 Μαρτίου 2018

Macedonian Press Agency: Brief News in Greek (AM), 98-09-09

Macedonian Press Agency: Brief News in Elot928 Greek Directory - Previous ArticleNext Article

From: The Macedonian Press Agency at http://www.mpa.gr and http://www.hri.org/MPA.


Web Posted: 08:25 GMT+2

ΣΥΝΤΟΜΟ ΠΡΩΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Θεσσαλονίκη, 09/09/1998 (MΠΕ)

....  
Αποχή από τις δημοτικές εκλογές αποφάσισαν οι κάτοικοι έξι κοινοτήτων της Χαλκιδικής, διαμαρτυρόμενοι για τις αναγκαστικές συνενώσεις που προβλέπει το σχέδιο "Καποδίστριας". Οι κάτοικοι του Αγίου Νικολάου, του Νέου Μαρμαρά, του Παλαιοχωρίου, της Πορταριάς της Βάβδου και της Μεταμόρφωσης, έχουν προγραμματίσει για σήμερα το βράδυ συγκέντρωση στην πλατεία του Αγίου Νικολάου, με στόχο να διαδηλώσουν την πρόθεση τους να προχωρήσουν όλοι μαζί στην υλοποίηση της απόφασης τους.

http://www.hri.org/news/greek/mpegrb/1998/98-09-09.mpegrb.html


Νότια του Παλαιοχωρίου κατά μήκος του ποταμού Χαβρία στις παρυφές ενός λόφου (δεξιά του δρόμου Παλαιοχώρι - Μεγάλη Παναγία λίγο πριν την διασταύρωση για Σκουριές) υπάρχει και η τοποθεσία Αγραμάδες. 

"Το Ιστορικό λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών γράφει « Η αγραμαδα στο Παγγαίο και την Χαλκιδική, εκ του Ενετικού agramam = κροσσωτόν Σημαίνει στο Παγγαίο περίβολος αγρού, κήπου, οικία κλπ ενώ στην Χαλκιδική = σωρός μικρών λίθων.»
Στο Βουλγάρικο ετυμολογικό λεξικό αναφέρεται « grămadă = μεγάλος σωρός αλλά και φραγμένο μέρος σε ποτάμια, όπου τον χειμώνα ψαρεύουν. Συναντάται και ως Τοπωνύμιο. Η λέξη υπάρχει σε όλες τις σλαβικές γλώσσες και στα ρουμάνια, αλβανικά και ελληνικά». "

Αυτοί οι λιθοσωροί μας δείχνουν την εκμετάλλευση παλιών επιφανειακών χρυσοφόρων στρωμάτων στην αρχαία εποχή - οι αρχαίοι χρυσοθήρες μετακινούσαν τις πέτρες σε κοίτες χειμάρρων ώστε να αποκαλυφθούν καινούριες φλέβες χρυσού.
Επίσης εκεί κοντά στην τοποθεσία "Ξενάριος" υπάρχει και η εγκατάσταση του "πλυντηρίου" χαλκού των δεκαετιών του 1950 - 1960.

"Στην Χαλκιδική παντού όπου υπάρχουν αγραμάδες χρυσοπλυσιών κάπου πολύ κοντά υπάρχει και (τουλάχιστον) ένας σημαντικός αρχαιολογικός χώρος" ... "Υπάρχουν επίσης πληροφορίες ότι μαλαματαραίοι (κοσκίνιζαν την άμμο για χρυσό - χρυσοπλύστρες) έρχονται για εργασία στην Χαλκιδική κατά την Τουρκοκρατία"








 



Έκθεση: ο Χρυσός των Μακεδόνων, Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης 
https://www.amth.gr/exhibitions/permanent-exhibitions/o-hrysos-ton-makedonon

και στο

✅ Τεχνολογία-Τεύχος 7 (1994)

Το περιοδικό Τεχνολογία, το ετήσιο δελτίο του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, εκδίδονταν από το 1987 έως το 2001 μετρώντας συνολικά 11 τεύχη.
Επικεντρωνόταν σε ζητήματα τεχνολογίας και βιομηχανικής αρχαιολογίας, ενώ παρείχε ενημέρωση σχετικά με τη δημιουργία και τη διαχείριση μουσείων και την οργάνωση συναφών επιστημονικών εκδηλώσεων.
Όλα τα τεύχη του περιοδικού έχουν εξαντληθεί και για το λόγο αυτό έχουν ψηφιοποιηθεί και διατίθενται ηλεκτρονικά από το ιστοχώρο του Ιδρύματος.




Στο Ιωακείμ Παπαγγελος, Αγραμάδες και Προσχωματικός Χρυσός, Τεχνολογία Τεύχος 7, Τράπεζα Πειραιώς, 1994, σελ 52-54, https://issuu.com/piop_media2008/docs/technology_7

/*/


Το Καστέλλι/Κάστρο στην θέση Νέπωσι βρίσκεται μόλις 15 λεπτά μακριά και είναι κρυμμένο μέσα στο πυκνόφυτο δάσος της ευρύτερης περιοχής του Παλαιοχωρίου. Έχει χτιστεί κατά την παλαιοχριστιανική εποχή σε θέση που κατοικείται από τουλάχιστον το 2.000 π.Χ. και η ιστορία του πέρασε από τρείς διαφορετικές καταστροφές. Η πρώτη έγινε από τους Ούνους κατά το έτος 540 μ.Χ. Μετά από περίπου δύο αιώνες ερείπωσης ανακατασκευάζεται. Η Δεύτερη έγινε κατά τον 10ο αιώνα και η τρίτη τοποθετείται κάπου μέσα στον 14ο.




Στην κορυφή ενός οχυρού λόφου (Υψόμετρο ≈ 410 m), νότια του οικισμού Παλαιοχώρι στη βορειοανατολικό τμήμα του νομού Χαλκιδικής, είναι κτισμένο ένα κάστρο, το «Καστέλλι», το μεγαλύτερο στη Χαλκιδική. Η μόνη σύνδεση του λόφου με το χωριό είναι ένα στενό απόκρημνο μονοπάτι. 



Κτίσθηκε κατά τον 5ο μ.Χ. αιώνα σε θέση κατοικημένη τουλάχιστον από το 2000 π.Χ. Το κάστρο έπαθε σοβαρές ζημιές, ίσως κατά τον 6ο αιώνα οπότε και εγκαταλείφθηκε.
Τον 10ο αιώνα το κάστρο επισκευάστηκε και χρησιμοποιήθηκε ξανά.
Έχει βρεθεί κτητορική επιγραφή (δύο μαρμάρινα τεμάχια) των βυζαντινών επισκευών του κάστρου, χρονολόγησης περί το 915, με αναφορά στον βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο και στην συμβασίλισσα μητέρα του Ζωή Καρβουνοψίνα .
Φαίνεται πως λίγο μετά την επισκευή του, τη δεκαετία του 910, το κάστρο καταστράφηκε ξανά, πιθανόν μετά από επιδρομή των Βουλγάρων. Ακολούθησαν νέες, πρόχειρες επισκευές.
Η χρήση του σαν οικισμός συνεχίστηκε για μερικούς αιώνες και εγκαταλείφθηκε οριστικά μάλλον τον 14ο αιώνα.

Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία



Οι τρείς από τις πλευρές του περιρρέονται από τον «Παλαιοχωρινό Λάκκο», βασικό παραπόταμο του Χαβρία, που ακούγεται βουερός στο βάθος χαράδρας 30 - 40 μέτρων. Περιβάλλεται σε μεγάλη ακτίνα από τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, με οργιαστική βλάστηση.

Το κάστρο καταλαμβάνει έκταση 15 στρεμμάτων και περιστοιχίζεται από τείχος μήκους 800 - 1000 μέτρων περίπου και ύψους 4 - 5 μέτρων.
Το τείχος φαίνεται να έχει τρεις οικοδομικές φάσεις, που ξεχωρίζουν στο ύψος και δείχνουν πόσες φορές ανακατασκευάστηκε μετά από καταστροφές.

*********************************************************

Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φώς στη βόρεια άκρη του οικισμού, δίπλα στο τείχος, τα ερείπια μιας εκκλησίας (μεσοβυζαντινή τρίκλιτη βασιλική 15 x 9 μ). Στην τοιχοδομία της (αργολιθοδομή και ασβεστοκονίαμα) χρησιμοποιήθηκαν και τμήματα μαρμάρινων αρχιτεκτονικών μελών παλιότερου κτιρίου.

Στη μέση του νάρθηκα έχει ανασκαφεί από αρχαιοκάπηλους διθάλαμος καμαροσκεπής τάφος ( μήπως είναι του Αστερίου και της μοναχής Αγάθης ή κάποιου της οικογένειας των Μουζαλώνων ; ή του Ευτροπίου;  ή του Νέπωτα; ) , που φαίνεται να σχετίζεται με την ίδρυση της εκκλησίας. Ο πρώτος θάλαμος του τάφου είναι ορθογώνιος επιπεδόστεγος, από τον οποίο πρέπει να προέρχεται τμήμα μαρμάρινης επιγραφής που βρέθηκε. Μία πύλη οδηγεί στο δεύτερο θάλαμο του τάφου, που είναι καμαροσκέπαστος και επιχρισμένος με ωραίο σταυρό και φέρει θήκες για λυχνάρια.

Κατά την ανασκαφή βρέθηκε σε ένα από τους αρκετούς τάφους , σε πλακοειδή ασβεστόλιθο παλαιοχριστιανική επιγραφή του 6ου αιω μ.χ. και το ανορθόγραφο και κακώς συνταγμένο κείμενο της έχει ως εξής :

“Μνιμίον Ηου-
άννου υηού Ευ-
τροπίου , εί τις
δε ευρέθι τί-
θον παρά γνό-
σεος εμού , δόσι
λόγον του θ(εο)ύ εν η-
μέρ(α) κρίσεος "

μτφ ΝΕ "Μνήμα του Ιωάννου γιό του Ευτροπίου εάν κάποιος θάψει κάποιον άλλον χώρος να το γνωρίζω εγώ θα απολογηθεί στο Θεό κατά την ημέρα της κρίσεως ” 

Επίσης έχει βρεθεί καλογραμμένη κτητορική μαρμάρινη επιγραφή ( τα δεξιά 2/5 περίπου ) των βυζαντινών επισκευών του κάστρου με μέριμνα του Πατρίκιου Μιχαήλ (ιστορικό πρόσωπο με έντονη στρατιωτική δράση με βάση τις πηγές), χρονολόγησης περί το έτος 6426 (= Σεπ. 917/ Αυγ. 918) και οπωσδήποτε κατά την περίοδο της συμβασιλείας του Βυζαντινού Αυτοκράτορα  Κων/νο Ζ΄ Πορφυρογέννητο και της μητέρας του  Ζωής  Καρβουνοψίνα ( Σεπτέμβριος 913 - Αύγουστος 920)που αναφέρει (φωτ.) : 




«[...](θεο)ΦΥΛΑΚΤΟΝ ΚΑΣΤΡΟΝ[...]»
«[...](ευ)ΤΥΧΟΥΣ [...]»
«[...](κωνσταντίνο)Υ ΚΑΙ ΖΩΗΣ [..]»
«[...]ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΤΡΙ(κίου)[...]»
«[...]ΤΟΥΤΟΥΣ Τ(ους)[...]»
«[...](έτου)Σ SYK(;s)[...]»

Περίληψη εισηγήσεως Ιωακείμ Παπάγγελος, Επιγραφή του έτους 917/8 από το Καστέλλι του Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής, 29ο Συμπόσιο Βυζαντινής και Μεταβυζιντινής Αρχαιολογιας και Τέχνης, Αθήνα 15-17 Μαϊου 2009 
************************************************************************
περισσότερα
https://moyzas.blogspot.gr/2016/05/blog-post_18.html

Τα σύνολο των ευρημάτων των ανασκαφών καθώς επίσης και το ένα χάλκινο δαχτυλίδι, η μνημειακή επιγραφή Ευτροπίου αλλά και η μαρμάρινη κτητορική επιγραφή εποχής Κωνσταντίνου Ζ΄ Παλαιολόγου εκτίθενται - φυλάσσονται στον Πύργο του Προσφορίου στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής
http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=19887

*************************************************************************

ΕΝΤΥΠΟ για το ΚΑΣΤΡΟ ΝΕΠΩΣΙ 


*************************************************************************

http://palaiochori.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=269&Itemid=37

***************************************************************************

Επιστολή με Θέμα :  "ΚΑΣΤΕΛΛΙ" στο "ΝΕΠΩΣΙ"  Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής προέλευση ονόματος

https://moyzas.blogspot.gr/2016/05/blog-post_66.html







Από το Παλαιοχώρι των Μαδεμοχωρίων είναι γνωστά
11 ονόματα
αγωνιστών του 1821 και προσώπων που συμμετείχαν στον πρώτο τακτικό στρατό του Ελληνικού κράτους


Η σφραγίδα του 16ου τάγματος των Χαλκιδικιωτών 1830




Ενδεικτικά αναφέρουμε τον Παραδείση Νικολάου. Γεννήθηκε στις αρχές του 1800 στο Παλαιοχώρι. Συμμετείχε στην επανάσταση της Χαλκιδικής και πολέμησε με τον Εμμανουήλ Παπά, τον Κωνσταντίνο Δουμπιώτη και τον καπετάν Ρήγα Λήμνιο στα Μαδεμοχώρια, στην Κασσάνδρα και στο Άγιο Όρος. Μετά τη λήξη της επανάστασης στη Χαλκιδική κατέφυγε στη Σκόπελο και συνέχισε τον αγώνα στη νότια Ελλάδα. Στο Τρίκερι το 1823, στην Αταλάντη το 1826 υπό την οδηγία του Αποστάλαρα και σε άλλες μάχες στην κεντρική Ελλάδα. Το 1828 κατετάγη στην πεντακοσιαρχία του Τσάμη Καρατάσου, υπό την οδηγία του οπλαρχηγού από τα Ριζά Αθανάσιου Νικολάου. Το 183ο με τη διοργάνωση των ταγμάτων κατατάχτηκε στο 16ο τάγμα του Αποστολάρα. μετά την αποστράτευσή του εγκαταστάθηκε στην Ιστιαία της Έυβοιας. Το 1842 τιμήθηκε με αριστείο για την προσφορά του στον αγώνα.

Η σφραγίδα του 14ου τάγματος των Μακεδόνων
του Τσάμη Καρατάσου

Ας μάθουμε για Βατσνιές, για Τσαπουρνιές και για Σκαμνιές... 
Μη μου πείτε ότι δεν φάγατε και ζούνις;
Με εντυπωσιακό χρώμα και ντελικάτο άρωμα, τα άγρια βατόμουρα ή σμέουρα, όπως λέγονται στη γλώσσα μας, υπερέχουν γευστικά από τα εισαγόμενα φραμπουάζ. Όπου τα βρείτε, μη χάσετε την ευκαιρία, τιμήστε τα!
“Αυτά τα κόκκινα πάνω στην τάρτα τι είναι;” ρωτώ, κάνοντας τον ανήξερο τους ζαχαροπλάστες που φιλοδοξούν απ’ ό,τι λένε να εκπαιδεύσουν τον ουρανίσκο μας σε νέες απολαύσεις. «Αυτά, κύριε, είναι φραμπουάζ», «Ελληνικά;», «Όχι, δεν υπάρχουν εδώ, απ’ έξω έρχονται». Λάθος κάνετε λέω, αλλά από μέσα μου, γιατί δεν μ’ αρέσει να κάνω τον ξύπνιο. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι στα ελληνικά οι καρποί αυτοί λέγονται σμέουρα και καλλιεργούνται και στη χώρα μας εδώ και αρκετά χρόνια, με σπουδαία αποτελέσματα, ειδικά αν εξετάσουμε το προϊόν από πλευράς εμφάνισης και οικονομικής απόδοσης, ίσως και σε σχέση και με τη γεύση του σε σχέση με το μάλλον άνοστο εισαγόμενο. Γιατί όποιος μάζεψε έστω και μια φορά άγρια βατόμουρα από δύσβατους ελληνικούς λόγγους ξέρει καλά ότι τα βάτσινα (το άλλο όνομά τους) «σβήνουν» με το άρωμα και τη νοστιμιά τους το φραμπουάζ της οργανωμένης φυτείας που μεγάλωσε γρήγορα με τακτική άρδευση και θέριεψε από τις άγριες λιπάνσεις.

«Και τότε γιατί δεν τα βρίσκουμε στην αγορά εύκολα;» ίσως να αναρωτηθείτε. Όχι μόνο γιατί η τιμή τους θα ήταν απαγορευτική (λόγω της δύσκολης συλλογής τους) αλλά και επειδή λόγω του ντελικάτου χαρακτήρα τους, χάνεται γρήγορα η φρεσκάδα τους. Ακόμη και στο ψυγείο δεν κρατάνε πάνω από μια-δυο μέρες, γι’ αυτό πρέπει να αποφασίσουμε τι θα τα κάνουμε την ώρα που τρυπώνουμε μέσα στα βάτα (πολύ νωρίς το πρωί κατά προτίμηση), αψηφώντας τα μυριάδες αγκάθια τους, για να γεμίσουμε το καλαθάκι μας.
Αν το καλαθάκι μας είναι μικρό, θα τα φάμε νωπά, σκέτα ή με λίγη ζάχαρη, ενώ μπορούμε να τα απολαύσουμε με γιαούρτι, παγωτό κρέμα ή ανθότυρο. Αν πάλι βρεθήκαμε σε τόπο που ευνοεί το βατόμουρο ή απλώς προμηθευτήκαμε τους ήμερους καρπούς, ας τους βάλουμε σε τούρτες ή σαν γαρνιτούρα σε τάρτες. Αν πάλι η ποσότητα που διαθέτουμε είναι πραγματικά μεγάλη, μια εύκολη λύση είναι να καταψύξουμε τα βατόμουρα ώστε να μη μας λείψουν μέσα στο χειμώνα. Επίσης μπορούν να γίνουν μαρμελάδα, σιρόπι, ξίδι και λικέρ, διατηρώντας για πολύ καιρό την αρωματική σαγήνη του βατόμουρου…

Η μουριά ή σκαμνιά εκτός από τη χρήση της στη σηροτροφία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τροφή για ζώα, για παραγωγή φρούτων, στη φαρμακευτική, στην αρχιτεκτονική του τοπίου (κήπους), στην παραγωγή ξυλείας, χαρτιού, καυσόξυλων, βιοαερίου και για τη δημιουργία αντιπυρικών ζωνών σε ξηρές και ορεινές περιοχές. Επειδή η μουριά χρησιμοποιείται για παραγωγή ξυλείας και καυσόξυλων, θεωρείται ανανεώσιμη πηγή ενέργειας.
 http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE_%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%8E%CE%BB%CE%B7%CE%BA%CE%B1

Παλαιότερα στο Παλαιοχώρι Χαλκιδικής και έως τα μέσα της δεκαετίας του 1960 υπήρχε καλλιέργεια καπνού και αναπτυγμένη σηροτροφία με πολλές μουριές . 

Κουμαριά, Αγριοκουμαριά, Ελαφοκουμαριά  Μαυροκουμαριά, Γλυστροκουμαριά, Λαγομηλιά, Κόμαρος. 
Η κουμαριά είναι ένα από τα ωραιότερα φυτά της ελληνικής χλωρίδας. 
Είναι μεσογειακό είδος, αρκετά διαδεδομένο σε όλες τις χώρες της Μεσογείου. 
Η κουμαριά αναπτύσσεται σε όλη την Ελλάδα στην ζώνη των αείφυλλων – πλατύφυλλων, που εκτείνεται μέχρι 1.000 μ. υψόμετρο.
Την συναντάμε σε ξηρές και πετρώδεις πλαγιές. Επειδή θεωρείτε άριστο καλλωπιστικό φυτό έχει μεταφερθεί και σε αυλές σπιτιών. 
Είναι αειθαλές φυτό (δεν ρίχνει ποτέ τα φύλλα της) στην Ελλάδα είναι συνήθως θάμνος που μπορεί να φτάσει μέχρι τα 3 μέτρα. 
Στα καλλιεργούμενα είδη για καλλωπιστικούς σκοπούς μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα 10 μέτρα. 
Η κουμαριά φυτρώνει σε όλη την Ελλάδα προ παντός όμως στο Άγιον Όρος και τη νότιο Μακεδονία. 
Η κουμαριά πολλαπλασιάζεται με σπόρους που πέφτουν από τους καρπούς της στο έδαφος. 


Σε σημεία που είναι κουμαριές γύρω από το φυτό υπάρχουν πολλά μικρά φυτά.


Από κούμαρα φτιάχνεται δυνατό ρακί. 

Το ρακί από κούμαρα ανακατεμένο με ζάχαρη και κανέλα, χρησιμοποιείται σε γρίπη ως ρόφημα ή σε εντριβή και ανακουφίζει από τον πυρετό. 
https://www.bambakia.gr/%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CE%AC%CE%B3%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%86%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%BF-%CE%BC/

Τσαπουρνιά ή αγκόρτσα ανθισμένη (Βικιπαιδεια)
Το χειμώνα στα ορεινά της χώρας, δεν δυσκολεύεται κανείς να εντοπίσει και το θάμνο της τσαπουρνιάς (Prunus spinosa) που είναι κατάφορτος με σφαιρικούς, σκουρογάλανους καρπούς. Πρέπει βέβαια να ωριμάσουν εντελώς και να γλυκάνει η στυφάδα τους πριν φαγωθούν. Ακόμη και άγουροι πάντως είναι εξόχως αρωματικοί και χρησιμοποιούνται έτσι για να δώσουν γεύση (αλλά και γοητευτικό μπλε χρώμα) σε λικέρ και κρασιά. Στην κεντρική Ευρώπη, η οποία ως γνωστόν αγαπά την ξινή γεύση στο φαγητό, τους συντηρούν στο ξίδι για να έχουν απόθεμα όλο το χρόνο ή τους μετατρέπουν, όταν είναι ακόμη νωποί, σε σάλτσες, μαρμελάδες και κομπόστες.

Ένα άλλο σπουδαίο δασικό φρούτο της χώρας μας είναι το μύρτιλο, ο καλοκαιρινός καρπός ενός χαμηλού θάμνου (Vaccinium myrtillus). Καλλιεργείται στην περιοχή της Δράμας, παραμένει όμως σχεδόν άγνωστος, όχι πάντως για πολύ, καθώς το μέλλον του διαγράφεται λαμπρό. Υπέρ αυτής της πρόβλεψης δεν συνηγορεί μόνο το γεγονός ότι έχει μυριάδες πιστούς στη Δύση, που καταναλώνουν μανιωδώς κάθε παρασκεύασμα που τον περιέχει, αλλά και η αντιοξειδωτική δράση του. Όταν διαδοθεί πως η κατανάλωσή του ενισχύει την άμυνά μας ενάντια στη γήρανση και τις εκφυλιστικές ασθένειες, είναι βέβαιο ότι η παγκόσμια ζήτησή του θα αυξηθεί εντυπωσιακά!

http://www.olivemagazine.gr/%CF%87%CF%81%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%B1/%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%87%CF%81%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%B1/%CE%B2%CE%B1%CF%84%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%AC-%CF%86%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%85/


Κυριακή 18 Μαρτίου 2018

από twitter @AstroSamantha 

#Greece kissed by the delicate light of the setting Sun / 

(IT) La Grecia baciata dalla luce delicata del tramonto. 





Η αστραφτερή λάμψη του ήλιου αγγίζει όλη την Ελλάδα

Αυτή την πανέμορφη φωτογραφία της Ελλάδας ανέβασε στο Twitter η Σαμάνθα Κριστοφορέτι, από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, σήμερα το πρωί γράφοντας #Greece kissed by the delicate light of the setting Sun.

Στην εικόνα απεικονίζεται η Ελλάδα από άκρη σε άκρη. Λουσμένη με τη χρυσή λάμψη από το απαλό φως του ηλίου που δύει, η Χαλκιδική δεσπόζει στην εικόνα. Δίπλα της το όμορφο νησί της Θάσου.

Η χερσόνησος της Χαλκιδικής αποτελείται από τρεις μικρότερες χερσονήσους ή 'πόδια της Χαλκιδικής' - από δυτικά προς ανατολικά - την χερσόνησο της Κασσάνδρας, τη Σιθωνία και τη χερσόνησο του Άθω όπου βρίσκεται το Άγιο Όρος. Η Χαλκιδική βρέχεται από το Αιγαίο Πέλαγος ενώ βόρεια-βορειοδυτικά συνορεύει με τη Θεσσαλονίκη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας.

Στην Ελληνική μυθολογία η Χαλκιδική αναφέρεται ως Φλέγρα, δηλαδή τόπος της φωτιάς. Πιστεύεται ότι ήταν η γη των Γιγάντων και το πεδίο μάχης του πολέμου μεταξύ των Θεών του Ολύμπου και των Γιγάντων, όταν οι τελευταίοι επιχείρησαν να εκδιώξουν τους Θεούς από τον Όλυμπο. Σύμφωνα µε ένα μύθο, ο Εγκέλαδος, ένας από τους Γίγαντες, καταπλακώθηκε από βράχο που πέταξαν εναντίον του οι Θεοί του Ολύμπου. Στο άλλο άκρο της Χαλκιδικής, η χερσόνησος του Άθω σχηματίστηκε και πήρε το όνοµα της από το βράχο που έριξε εναντίον των θεών ο Γίγαντας Άθως, ενώ η Σιθωνία οφείλει το όνοµα της στο Σίθωνα, το γιο του Ποσειδώνα.

Τα ευρήματα στο Σπήλαιο των Πετραλώνων απέδειξαν ότι η παρουσία του ανθρώπου εδώ ξεπερνά τα 700.000 χρόνια.

Η εικόνα αυτή τραβήχτηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2015 από την αστροναύτη της ESA Σαμάνθα Κριστοφορέτι από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Η Σαμάνθα ανεβάζει συχνά φωτογραφίες της Γης από το διάστημα και από την παραμονή της στον Σταθμό στον προσωπικό της λογαριασμό στο Twitter (https://twitter.com/AstroSamantha) και στο άλμπουμ φωτογραφιών της στο flickr.(https://www.flickr.com/photos/astrosamantha/)

http://www.epixeiro.gr/ειδήσεις/κόσμος/24356-η-αστραφτερή-λάμψη-του-ήλιου-αγγίζει-όλη-την-ελλάδα

Συμφωνητικό κατοίκων του Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής με μάστορες εκ Ζλατίνας (νυν Χρυσής) Καστοριάς για ανέγερση του Ιερού Ναού Παμμέγιστων Ταξιαρχών








Τα αγόρια της τάξης Ζ΄ (νέου τύπου), δηλαδή της δεκάτης, σε αναμνηστική φωτογραφία πριν τον κουρέα !!!



Είχε βγει διαταγή για κόψιμο μαλλιών και οι μαθητές έτοιμοι για το κούρεμα.

Όρθιοι αριστερά όπως βλέπουμε την φωτο: Χριστοδούλου Τάκης, Στροίκος Κωνσταντίνος, Χριστοδούλου Στέργιος, Νάνος Ιωάννης, ο Εμμανουήλ από Βαρβάρα, Μπρόλιος Κωνσταντίνος, Ρίμπας Θανάσης, Θεοχάρης Αναστάσιος, Νεραντζιας Δημητριος ή Σπανδώνης Γιώργος, Μπολίκας Γεώργιος, Μιχαήλ Γεώργιος.
Καθιστοί από αριστερά: Παπατζίκος Ιωάννης, Βαλμάς Ιωάννης, Κωστούδης Αλέξανδρος, Μιμίκος Αλέκος, Μαστορίδης Μάνθος, Ματζιώλης Μαυρουδής.
(αρχείο Γιάννης Παπατζίκος)


από https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10211059702155272&set=gm.596810067328562&type=3&theater&ifg=1
Για την έκδοση του εντύπου σε 4.000 αντίτυπα πολύτιμη ήταν η βοήθεια της Περιφερειακής Ενότητας Χαλκιδικής και ειδικότερα του Αντιπεριφερειάρχη κ. Γιώργου Ιωάννη και του Περιφερειακό Σύμβουλου κ. Μήτσιου Δημήτριου.
Φυσικά ιδιαίτερα τιμή οφείλουμε στον πρόεδρο της ΔΕΦΝΚ κ Στασινάκη Γεώργιο για το υλικό αλλά και την αμέριστη αρωγή του σε αυτή την μεγάλη προσπάθεια.









 
/*/


**** Macedonian Press Agency: News in Greek, 97-03-31
        [Α] ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

        [01] Ο ΖΟΡΜΠΑΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΚΑΙ ΓΕΦΥΡΑ ΦΙΛΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΣΚΟΠΙΩΝ-ΣΕΡΒΙΑΣ

**** Νίκος Καζαντζάκης - Ζορμπάς και Χαλκιδική, TV Χαλκιδική 4/1/2008

**** Το έντυπο «Καζαντζάκης - Ζορμπάς, Δύο Ελεύθεροι άνθρωποι»
της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων «Νίκου Καζαντζάκη» ( ΔΕΦΝΚ, http://amis-kazantzaki.gr/ )
και της Περιφερειακής Ενότητας Χαλκιδικής εεκτυπώθηκε σε 4.000 αντίτυπα.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ : ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ,
24-27 ΜΑΪΟΥ 2012, Δ.Ε.Θ. περ. 13 & 15Έκθεση της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων "Νίκου Καζαντζάκη"
«ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) ΚΑΙ ΖΟΡΜΠΑΣ (1865-1941) ΔΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ»

**** Επόμενο βήμα & μεγάλος στόχος το project πολιτισμού "Σπίτη Ζορμπά" στο Παλαιοχώρι Χαλκιδικής https://moyzas.blogspot.gr/2018/03/1-2008.html