Δευτέρα, 8 Απριλίου 2019

Λοιπόν, σοὔλεγα γιά τήν 
πολυθρόνα —
ξεκοιλιασμένη — φαίνονται οἱ σκουριασμένες σοῦστες, τά ἄχερα — 
ἔλεγα νά τήν πάω δίπλα στό ἐπιπλοποιεῖο,
μά ποῦ καιρός καί λεφτά καί διάθεση — τί νά πρωτοδιορθώσεις; — 
ἔλεγα νά ρίξω ἕνα σεντόνι πάνω της, — φοβήθηκα
70 τ' ἄσπρο σεντόνι12 σέ τέτοιο φεγγαρόφωτο. Ἐδῶ κάθησαν
ἄνθρωποι πού ὀνειρεύτηκαν μεγάλα ὄνειρα, ὅπως κ' ἐσύ κι ὅπως κ'
ἐγώ ἄλλωστε,
καί τώρα ξεκουράζονται κάτω ἀπ' τό χῶμα δίχως νά ἐνοχλοῦνται ἀπ'
τή βροχή ἤ τό φεγγάρι.

Ρίτσος Γιάννης, Η σονάτα του σεληνόφωτος

1 σχόλιο:

  1. Όσους "ούγκανους" και να συναντήσω στην ζωή μου ...
    πάντα θα λέω ότι το χωριό μου Παλαιοχώρι Χαλκιδικής
    είναι ένα μεγάλο σχολείο,
    που όποιος τα καταφέρει να δει τον εαυτό του εκτός Χρίτσ'ι•
    όλα τα άλλα στην ζωή του θα είναι σαν σε ... Παιδικό Σταθμό.
    ΡΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή