Συλλαλητήριο τον Φεβρουάριο του 1904 στη Θεσσαλονίκη

Το μεγάλο συλλαλητήριο τον Φεβρουάριο του 1904 στη Θεσσαλονίκη ως διαμαρτυρία για τις σφαγές των Ελλήνων από τους Βουλγαρους στην ύπαιθρο της Μακεδονίας.

Χιλιάδες Ελλήνων συγκεντρώθηκαν στον Φαρδύ Δρόμο (Εγνατία) και στην οδό Χαμιντιέ (Εθνικής Αμύνης).

Σε μια εποχή όπου η κατάσταση ήταν έκκρυθμη, ακόμα και οι Εβραίοι ή οι Αρμένιοι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης έκαναν έστω και μικρής κλίμακας διαδηλώσεις.

Αντίθετα δεν έχει καταγραφεί ποτέ ούτε μία (1) διαδήλωση, έστω για πλάκα, από τους παππούδες των φαντασιόπληκτων Σκοπιανών.

από fb https://www.facebook.com/history.of.macedonia/photos/a.486771048153781.1073741826.486770994820453/1052391461591734/?type=3&theater 

History Of Macedonia

Read More

παστάλιασμα καπνού στα 1920

Οι εργαζόμενοι στο παστάλιασμα καπνού Παλαιοχωρινοί στο τέλος της δεκαετίας του 1920. Διακρίνονται οι: Βασιλική Σιώκου, Αικατερίνη Θωμά,  Μπηγίνα Παπαθανασίου, Μηλιά Σφουγγάρου, Θεοδώρα Αυγερινού,Μαρία Τσολούφη, Πηνελόπη Παπαργυρίου, Τασιώ Σιώκου, Τασιώ Ράντου, Άννα Παπαργυρίου, Μαρία Βλάχου, Χαρίκλεια Μυλωνά, Τασία Μυλωνά, Γεωργία Μπακατσιάνου, Μαρούδα Θασίτη, Μαρία Μοσχοπούλου,Αικατερίνη Χαρδαβέλα, Γεώργιος Μπακατσιάνος, Αθανάσιος Γκαγκάνης,

******

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΑΣΤΑΛΙΑΣΜΑ»

Καθάριζαν το «μπουντρούμι» το οποίο αν δεν ήταν υγρό έριχναν μέσα λίγο νερό. Εδώ μέσα κατέβαζαν και κρεμούσαν για μερικές ημέρες τα ξερά σαντάλια για να αποκτήσουν την κατάλληλη υγρασία  τα ξερά φύλλα καπνού πριν αρχίσουν να τα πασταλιάζουν. Πήγαιναν για ξύλα στο βουνό, ετοίμαζαν κάρβουνα για το μαγκάλι, και τίναζαν τα μπουριά της σόμπας. Τακτοποιούσαν τα «τσιούλια» και τα σχοινιά για το δέσιμο των δεμάτων, την σακοράφα, τις σιδερένιες πήχες για να πατούν τα «παστάλια», τα «ιστήφια» και τα δέματα. Το «σεντούκι» ήταν και αυτό έτοιμο για να κάνουν τα δέματα.  Τα πρώτα κρύα έπιαναν και ο Χειμώνας ήταν παρόν. Τα τζάκια και οι σόμπες μπουμπούνιζαν. Η κατάλληλη εποχή και περιβάλλον για το παστάλιασμα. Από πολύ πρωί ξυπνούσαν και πάλι, έβγαζαν ένα ένα τα σαντάλια από το μπουντρούμι κι άρχιζαν το παστάλιασμα. Αυτή η δουλειά ήταν η πιο ξεκούραστη. «Δλιά κάτ΄ απ΄ τ΄ κυραμίδα μη τ΄ φουβάση» έλεγαν. Μαζεμένος όλος ο ταϊφάς στον ζεστό «οντά» παστάλιαζαν όλη την ημέρα και διηγούνταν οι παππούδες ατέλειωτες ιστορίες και παραμύθια από τα περασμένα. Εικόνες και θύμισες αξέχαστες. Πασταλίαζοντας φύλλο – φύλλο τον καπνό ξεχώριζαν τα καλά φύλλα από τα χαλασμένα και τα τελείως άχρηστα τα έκαιγαν βγάζοντας «ντουμάνι» μεγάλο. Η καλή ποιότητα ήταν το «μαξούλι» και τα άλλα η «σαράπα». Συγχρόνως ο πιο έμπειρος καθόταν στο σεντούκι και τοποθετούσε ένα – ένα τα παστάλια μέσα, κάνοντάς τα δέμα. Έπρεπε τα παστάλια που δεν ήταν καλά να τα μοιράσει μέσα στο δέμα με μαεστρία, ώστε όταν περνούσαν και τα έβλεπαν για να τα εκτιμήσουν οι έμποροι, να μην τα ανακαλύπτουν και να τα βαθμολογούν καλύτερα. Μόλις έφταναν στο επιθυμητό ύψος τα πατούσε πιέζοντάς τα με την μακριά πήχη, έβγαζε το δέμα και αφού το έδενε γερά με την σακοράφα και το σχοινί γύρω από το τυλιγμένο «τσιούλι» το μετέφερε στην αποθήκη.

Περισσότερα για τις διαδικασίες καλλιέργειας - επεξεργασίας - αποθήκευσης καπνού στο Μουσείο Καπνού στην Πεντάπολη Σερρών 

https://pol-pentapolis.gr/%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%82/%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BD%CE%BF%CF%8D/

Read More

Παλαιοχώρι Χαλκιδικής στα 1928

Μας γοητεύει το παρελθόν μας. Ειδικά αν είναι τόοοοσο μακρινό.

Από το μορφολογικό υπόβαρθο, καταλαβαίνουμε οτι είναι προς τον Αγ. Αρχάγγελο. Παρατηρώντας το σπίτι αναγνωρίζουμε το Ρηγάδικο σπίτι. Χρονολογία γύρω στα 1928.

Μονάδα μέτρησης η μικρή Παλαιοχωρινή, Βαγγελιώ Παπαργυρίου (Μάνα, της κας Χαϊδω Τζιουρτζιούμη),  γεννημένη το 1916 με μια ακόμη πιο μικρή, στην αγκαλιά της. Εδώ υπολογίστηκε γύρω στα 12χρονών.

Δίπλα της η Αικατερίνη Τζιουρτζιούμη – Θωμά και πίσω με το μωρό αγκαλιά η Ευαγγελνή Ρήγα. Μπροστά στο σπίτι της.

Δεξιά: Ο Θωμάς (πατερας της Μπήγινας της Δημητρούλας του Μήτσιου) δίπλα του, οι άνδρες είναι της οικογένειας Μαυρουδή και στην αγκαλιά – μάλλον η Δέσπω και η αδερφη της.

Πίσω αναγνωρίζεται με το κασκέτο ο Μήτσος Τζιουρτζιούμης, ο Παπαργυρίου Γεώργιος του Ιωάννου, και μπροστάη κοπέλα, Χαρδαβέλλινα και πιο αριστερά η Βασιλική Ρίμπα.

Όσο παρατηρούμε την φωτογραφία, φτιάχνουμε πολλές ιστορίες. Για το ποια μέρα είναι, γιατί τα μικρά κορίτσια είναι διαφορετικά ντυμένα, γιατί κρατάνε φαντάκες με φύλλα, και, και, και …

Αρχείο: Theodora Velliou

http://www.xalkidikipolitiki.gr/2018/04/17/%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B9-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B1-1928/

Read More

"ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ", Γεωργίου Κατσάγγελου

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ [ΑΦΙΣΑ] - 

ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ - 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ - 1995 

"Η πόλη της Θεσσαλονίκης, για τον Γιώργο Κατσάγγελο, ο οποίος παρουσιάζει την τελευταία του δουλειά με τίτλο "Θρησκευτικά" στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης (η έκθεση εντάσσεται στο πλαίσιο των λ Δημητρίων και θα διαρκέσει μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου), αποκαλύπτεται" μέσα από θέματα σχετικά με κοινωνικές ομάδες και τους ίδιους τους ανθρώπους της. Τα "θρησκευτικά" είναι μια οπτική καταγραφή της θρησκείας σε σχέση με την κοινωνία, μια καταγραφή του τρόπου με τον οποίο η θρησκεία, μέσα από τα λατρευτικά έθιμα και τελετές, διαμορφώνει την εικόνα της παρούσας κοινωνικής ζωής. Πάνω στο θέμα αυτό - το οποίο ο καλλιτέχνης αντιμετώπισε διεξοδικά - δούλεψε τρία χρόνια."  http://www.hyper.gr/makthes/951130/51130g01.html

- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Αστρολάβος - Δεξαμενή \ 1995

- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, λ' ΔΗΜΗΤΡΙΑ \ 1995
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Διεθνής Μήνας Φωτογραφίας, Mπρατισλά-βα, Σλοβακία \ Νοέμβριος 1996
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Chicago Cultural Centre, Σικάγο \ Μάρτιος 1997.
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Μουσείο Άντυ Γουόρχολ, Σλοβακία \ Ιούνιος 1997
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Iris Baum gallery, Σικάγο \ Απρίλιος 1997
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Kunsthalle, Recklinghausen \ 12 Ιουλίου 1998
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού, Στοκχόλμη \ 8 Αυγούστου 1998
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Ουψάλα \ 9 Σεπτεμβρίου 1998
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Madison USA, Ιούλιος 1999
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού, Βερολίνο, Ιούλιος 2000 
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Γκαλερί Robert Boss, Στουτγάρδη, Μάιος 2001
- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού Λονδίνο, Φεβρουάριος 2002

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΣΑΓΓΕΛΟΥ

Τα εγκαίνια της Έκθεσης Φωτογραφίας του Γιώργου Κατσάγγελου, Κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ, με θέμα «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ- Πανηγύρια και Κουρμπάνια της Χαλκιδικής», θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 11 Ιουλίου 2007 και ώρα 21.00 στο Κέντρο Πολιτισμού Ιερισσού.
   Τη διοργάνωση έχει αναλάβει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χαλκιδικής και ο Πολιτιστικός Οργανισμός Χαλκιδικής σε συνεργασία με το Δήμο Σταγείρων- Ακάνθου και την Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Χαλκιδικής (ΙΛΕΧ). Το έργο του καλλιτέχνη παρουσιάζει ο Πρόεδρος της ΙΛΕΧ κ. Β.Πάππας. Η Έκθεση στην Ιερισσό θα διαρκέσει από 11 έως 29 Ιουλίου 2007 και αμέσως μετά θα περιοδεύσει σε άλλους Δήμους της Χαλκιδικής.
   Η Έκθεση μετά το επιτυχημένο ταξίδι της σε όλο τον κόσμο, επιστρέφει στον τόπο δημιουργίας της. Ο καλλιτέχνης μέσα από την ευαισθησία και την υψηλή αισθητική που τον διακρίνει, αποκαλύπτει και αναδεικνύει με έναν μοναδικό τρόπο, οικείες και γνώριμες εικόνες της Χαλκιδικής.
   Ο Πολιτιστικός Οργανισμός της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χαλκιδικής με την Έκθεση αυτή, όπως και με τις άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις που οργανώνει, δίνει τη δυνατότητα στους Χαλκιδιώτες, να γνωρίσουν το πνεύμα και τη δημιουργία των απανταχού συμπατριωτών μας.

http://www.halkidiki.gov.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=304&Itemid=80

Βιογραφικό 
Ο Γεώργιος Κατσάγγελος σπούδασε φωτογραφία με υποτροφία, στο Brooklyn College της Νέας Υόρκης. Δάσκαλος του ήταν ο Walter Rosenblum. Είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Διετέλεσε Πρόεδρος του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης από το 1996-19998 και Διευθυντής του Μουσείου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης από το 2002 έως το 2005. Από το Σεπτέμβριο του 2006 είναι Κοσμήτορας της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. 

https://www.cact.gr/cact_e_studio/Katsagelos_giorgos

Read More

Γυμνάσιο Αρναίας 1958.

Τα αγόρια της τάξης Ζ΄ (νέου τύπου), δηλαδή της δεκάτης, σε αναμνηστική φωτογραφία πριν τον κουρέα !!!

Είχε βγει διαταγή για κόψιμο μαλλιών και οι μαθητές έτοιμοι για το κούρεμα.

Όρθιοι αριστερά όπως βλέπουμε την φωτο: Χριστοδούλου Τάκης, Στροίκος Κωνσταντίνος, Χριστοδούλου Στέργιος, Νάνος Ιωάννης, ο Εμμανουήλ από Βαρβάρα, Μπρόλιος Κωνσταντίνος, Ρίμπας Θανάσης, Θεοχάρης Αναστάσιος, Νεραντζιας Δημητριος ή Σπανδώνης Γιώργος, Μπολίκας Γεώργιος, Μιχαήλ Γεώργιος.

Καθιστοί από αριστερά: Παπατζίκος Ιωάννης, Βαλμάς Ιωάννης, Κωστούδης Αλέξανδρος, Μιμίκος Αλέκος, Μαστορίδης Μάνθος, Ματζιώλης Μαυρουδής.

(αρχείο Γιάννης Παπατζίκος)

από https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10211059702155272&set=gm.596810067328562&type=3&theater&ifg=1

Read More

Ιστορικές φωτογραφίες Χαλκιδικής

Φωτογραφία από τις εκλογές του 1963  στον Πολύγυρο (Μαρμαρένια αλώνια)!
Διακρίνονται από αριστερά: Μαρκογιάννης K Γιώργος (εκδότης τοπικής εφημερίδας "Φως της Χαλκιδικής", υπεύθυνος νεολαίας ΕΡΕ,Παλαιοχώρι, φαβορί για την πρωτοκαθεδρία στο Νομό αλλά τη θέση, μετά τη μεταπολίτευση, πήρε ο συγχωριανός του Κ. Τσιουπλάκης), Σαραφιανός Λυσίμαχος (Γιατρός-κλινικάρχης), Κότσιανος Στέφανος(Δικηγόρος), Λαμπρόπουλος Ιωάννης (Δικηγόρος, Βουλευτής ΕΡΕ Χαλκιδικής), Φιλιππίδης Αθανάσιος (Δικηγόρος, Βουλευτής ΕΡΕ Χαλκιδικής) και Ράλλης Γεώργιος (υπουργός τότε, μετέπειτα πρωθυπουργός).

Πηγή : http://respentza.blogspot.com

Read More

Προσωπογραφία Αγωνιστών του 1821

051 Νικόλαος Εμμ. Παπαοικονόμου

051 Νικόλαος Εμμ. Παπαοικονόμου

Προσωπογραφία Αγωνιστών του 1821
Από τη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη

Read More

Η Ήως και το άρμα του ήλιου

φωτο: Περικλής Παπαθανασίου

ΗΗ ΜΗσ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΜΑ ΤΟ ΗΛΙΟΥ *
υφαντό Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής ... https://www.palaiochori.gr/2018/06/blog-post_20.html
ένα ελάχιστο δείγμα 
από τα χειροτεχνήματα της προίκας (έτος κατασκευής 1935) 
Μαρία Αποστόλου Βέλλιου συζύγου Κωνσταντίνου Γεωργίου Μαρκογιάννη

Φτιαγμένο σε στενό χτένι με φυτικά χρώματα και φυσικές κλωστές από μαλί προβάτων.
Διαστάσεις ~ Υ: 2,50m * Π: 3,00m 
* Παραφθορά του "Η Ήως και το άρμα του ήλιου" και είναι εμφανής ο αντικατοπτρισμός της δημιουργού στην προσπάθεια της να αποτυπώσει στον αργαλειό μια φωτογραφία ή καρτ ποστάλ που είχε ως σχέδιο-ιδέα του υφαντού. 


Πιθανή προέλευση σχεδίου από: 

ΟΙ LOCH

Η Αυστραλέζα συγγραφέας και δημοσιογράφος Joice NanKivell ταξίδεψε στην Ευρώπη για να καλύψει τα γεγονότα του Α’ Παγκοσμίου πολέμου. Το 1919 παντρεύτηκε τον Σκωτσέζο δημοσιογράφο και συγγραφέα Sydney Loch και μαζί συνέχισαν να ταξιδεύουν και να διαμένουν σε διάφορες χώρες του κόσμου θέλοντας να προσφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια (ανήκαν στη θρησκευτική ομάδα των Κουάκερων, ή Χριστιανών Φίλων). Σ’ ένα από τα ταξίδια τους πήγαν στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια έφτασαν ως την Ουρανούπολη. Το 1928 αποφάσισαν να εγκατασταθούν, αρχικά στο νησάκι της Αμμουλιανής και ύστερα στον πύργο του Προσφορίου, ο οποίος τους γοήτευσε.

Οι γεροντότεροι κάτοικοι της περιοχής τους θυμούνται ακόμη και λένε ιστορίες για τη «Μαντάμ» και για τον Sydney που βοήθησαν στις δύσκολες εποχές μετά από το σεισμό του 1932. Για το πώς έτρεχαν όλες τις ώρες της ημέρας να μοιράσουν φάρμακα στους πρόσφυγες και τις νύχτες έπαιρναν τα φαναράκια τους και επισκέπτονταν τα σπίτια των ανθρώπων που είχαν ανάγκη. Η μεγάλη τους συμβολή ήταν στο θέμα των υφαντών, καθώς ο Loch έκανε σχέδια με βάση μοτίβα από τοιχογραφίες του Αγίου Ορους και περσικά χαλιά και η Joice έδειξε στις γυναίκες των Μικρασιατών προσφύγων, που ήταν ήδη έμπειρες στην ύφανση, πώς να βάφουν το μαλλί με φυσικά χρώματα. Και οι δυο πέθαναν στην Ουρανούπολη, ο Sydney το 1954 και η Joice το 1982, στα 95 της χρόνια.

http://www.dimosaristoteli.gr/gr/sights/prosforiou-tower

Read More

Παραδοσιακή Φορεσιά

Παπαποστόλου ? , ?, Μπηγίνα Δ. Μοσχοπούλου,
Αθανάσιος Γ. Σιώκος (1882-14/8/1948), Τσελεπή Δημ. Μαρία σύζυγος Αθανασίου Γ. Σιώκου (1888-1989)

Φορεσιά ανδρική

Μπενεβρέκι ή σιαγιάνι είδος βράκας από ύφασμα μάλλινο (δίμυτο) σε χρώμα μαύρο, υφασμένο στον αργαλειό του σπιτιού. Φαρδύ με σέλα που κρέμονταν αρκετά στο πίσω μέρος. Δύο βαθιές τσέπες στα πλάγια, ίδιο μπρος πίσω με μάκρος ως τα παπούτσια. Δένονταν στη μέση με μια λουρίδα από ύφασμα, περασμένη εσωτερικά που με το σφίξιμο σχημάτιζε σούρα.
Φανέλλα υφαντή η πλεχτή μάλλινη ή μαλλοβάμβακη ίδια χειμώνα καλοκαίρι.
Πουκάμισο από ύφασμα του αργαλειού κάμποτ γεράνιου.
Βρακί άσπρο ίδιο σχέδιο με το μπενεβρέκι, μακρύ έδενε πάνω από τον αστράγαλο.
Σκ΄φούνια (κάλτσες) μάλλινα πλεχτά, σε χρώμα μαύρο καφέ η σιάργκαβου (γκρι).
Βέστα γιλέκο από ύφασμα χονδρό μάλλινο χωρίς μανίκια. Φοριούνταν πάνω από το πουκάμισο, κούμπωνε στα πλάγια και είχε δυο μεγάλες τσέπες μπροστά.
Ντουλαμάς φοριούνταν πάνω από τη βέστα, ήταν από το ίδιο ύφασμα χωρίς γιακά και κουμπιά με μάκρος ως τη μέση.
Ζουνάρι από ύφασμα μάλλινο λεπτό σε χρώμα βυσινί, μακρύ 2,5 περίπου μέτρα και φάρδος 25-30 πόντους.
Τραγιάσκα σε χρώμα μαύρο ή καφέ με κουμπί στην κορυφή και τρίγωνα κομμάτια, με στρογγυλή ραφή η με πιέτες στο πίσω μέρος οι γιορτινές. Τις φορούσαν χειμώνα-καλοκαίρι.
Τσαρβούλια Παπούτσια μαύρα φαρδιά χωρίς κορδόνια έμπαιναν και έβγαιναν ελεύθερα , γινόταν από χοιρινό δέρμα.
Κομπολόι κεχριμπαρένιο από χάντρες σε διάφορα μεγέθη.

Φορεσιά γυναικεία

Φουστάνι από ύφασμα του αργαλειού (βροχένιο-μεταξωτό) ριγέ ή μονόχρωμο ή κλαδωτό αγοραστό. Το πάνω μέρος στενό εφαρμοστό λίγο πιο κοντό από τη μέση. Χωρίς γιακά κούμπωνε μπροστά ως τη μέση. Το κάτω μέρος μακρύ ως το χώμα με πιέτες που άρχιζαν από τη μέση άνοιγαν κάτω σ΄έναν φαρδύ ποδόγυρο. Η φούστα (το μπόι) μπροστά άφηνε ένα άνοιγμα που το σκέπαζε η ποδιά.
Καβάδι φόρεμα καπιτονέ μονοκόματο, το φορούσαν οι πιο ηλικιωμένες.
Ποδιά μάλλινη υφαντή σε διάφορα χρώματα μονόχρωμη η κλαδωτή (καλλιγραφένια) μια πιθαμή κοντύτερη από το φουστάνι.
Κοντογούνι ζακέτα από ύφασμα μονόχρωμο μάλλινο (ή λούτρο) με γιακά και μακρύ μανίκι, μεσάτο με ζώνη στο πίσω μέρος. Τα μανίκια σχημάτιζαν στους ώμους πιέτες και είχαν στην άκρη όπως και ο γιακάς βελούδο (κατηφέ). Κούμπωνε μπροστά με ένα κουμπί.
Λιμπαντές γρίζινη κοντή ζακέτα
Γούνα το επίσημο χειμωνιάτικο ένδυμα. Εξωτερικά είχε μαύρο μάλλινο ύφασμα και εσωτερικά γούνα. Ανοιχτή μπροστά κατέληγε σ΄ένα γύρισμα σ΄όλο το μάκρος και φαινόταν η γούνα.Το μάκρος της πιο κοντό από το φουστάνι.
Καβούκι είδος φεσιού. Με χρυσοκέντητο «τεπέ» πάνω και κλαδωτό μεταξωτό μαντήλι (σιρβέτα) δεμένο γύρω-γύρω, καρφίτσα στο πλάι και φούντα από συρμάτινη χρυσοκλωστή (κ΄σάφια).
Εσσώρουχα φανέλλα πλεχτή του αργαλειού. Πουκαμίσα άσπρη μακριά. Από πάνω φούστα λεπτή με κόρφο χωρίς μανίκια. Μία δεύτερη φούστα χονδρή απ΄τη μέση και κάτω, φαρδιά όσο το φουστάνι. Βρακί με τέσσερις βρακοζώνες (κορδόνια) που δένονταν δύο μπροστά, δύο πίσω και άλλα κάτω από τα γόνατα.
Ζώνη που κούμπωνε με διπλές μπρούτζινες τόκες μπροστά
Σκ΄φούνια ίδια με τα ανδρικά λίγο μακρύτερα.
Μποτίνια δετά ή με κούμπωμα και χαμηλό τακούνι.
Χτένισμα χωρίστρα στη μέση, μία η δύο πλεξούδες που έπεφταν στην πλάτη ή τυλίγονταν κυκλικά στο κεφάλι.
Κοσμήματα σειρές ντούμπλες ή φλουριά στο στήθος ανάλογα με την οικονομική τους κατάσταση, βραχιόλια και σκουλαρίκια χρυσά.

Σημείωση
Η κα Ιωάννα Γκιζέπα, η κα Βασιλική Καλαμπαλίκη, η κα Ευδοκία Μακαβού και η κα Μακαβού Μαρία ήταν οι κυρίες που βοήθησαν, σχεδίασαν και έραψαν ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΟΣ τις στολές του χορευτικού του β΄κύκλου της Πολιτιστικής Εταιρείας Παλαιοχωρίνων (Π.Ε.Π.) https://moyzas.blogspot.gr/2018/03/blog-post_33.html για τα χορευτικά σύνολα που τότε είχε δημιουργήσει.

Στο σύνολο τα υφάσματα και τα υλικά που προμηθεύτηκε η Π.Ε.Π. ήταν αρκετά για να ραφτούνε 20 γυναικείες και 9 ανδρικές παραδοσιακές πλήρης φορεσιές.
Επί της ουσία η Παλαιοχωρινή Τοπική Φορεσιά ΤΟΤΕ πήρε σάρκα και οστά και έγινε πλέον συνείδηση για όλους μας.
Βοήθεια τότε μεγάλη για “το πώς ήταν το επίσημο ένδυμα των Παλαιοχωρινών" είχαμε από παλιές φωτογραφίες σε επίσημες εκδηλώσεις.

Read More